سواد بصری در فرش¬های ارمنی¬بافت استان مرکزی (مطالعه موردی: روستای لیلیان)

خدیجه طاهری¹ ترمه کروندی²

1) مدرس گروه فرش.دانشگاه ملی مهارت، دانشکده فنی دختران کاشان
2) دانشجوی کارشناسی فرش، دانشگاه ملی مهارت، دانشکده فنی دختران کاشان

کد IOI مقاله : XKHB-AZEEKG
محل انتشار : کنفرانس سالانه معماری، شهرسازی، هنر، طراحی صنعتی، ساخت و فناوری حکمت بنیان(icahu.com)
چکیده :
    فرش به لحاظ آن که برگرفته از اندیشه¬های کهن ایرانیان است، همواره در نظر آنان بهایی فراتر از یک کفپوش صرف داشته و یک اثر هنری محسوب می¬گردد که برگرفته از پدیده¬های جامعه¬شناسی اقوام مختلف ایران در اعصار مختلف تاریخی است. یکی از مناطق مختلف قالی¬بافی ایران استان مرکزی است و البته شهرت این منطقه به قالی¬هایی با سبک روستایی می¬باشد. از این رهگذر پژوهش حاضر بر آن است که ضمن معرفی منطقه روستایی لیلیان از توابع این استان به بررسی طرح و نقش، ابعاد، رنگ، تکنیک بافت و سیر تحول قالی¬های لیلیان در قالب یک مستند نگاری جامع به روش تحقیقات میدانی بپردازد. پژوهشگر قالی ارمنی بافت لیلیان را بر مبنای تعدادی از نمونه¬های انتخابی بازمانده مورد بررسی و تحلیل قرار داده و در این نمونه¬های متفاوت آنچه در وهله¬ی نخست قابل توجه می¬نماید غالبا حضور نقشمایه¬های گیاهی و عاری از هرگونه نقوش جانوری یا انسانی است، و به تعداد محدود گاهی خط نگاره¬هایی به خط ارمنی در آنها دیده می¬شود .در انواع این قالی¬ها نقش¬پردازی ساختاری نسبتا مشترک دارند و از نظر رنگ¬بندی نیز محدود به تعدادی رنگ با فام تیره می¬باشند. بیشترین ابعاد در نمونه¬های دیده شده ذرع و نیم و 6 متری هستند با تکنیک بافت تخت بافت( تک پود ). در همه¬ی قالی¬ها نمادی از صلیب و دین مسیحیت قابل توجه و چشمگیر است.

کلمات کلیدی : سواد بصری فرش دستباف روستای لیلیان فرش لیلیان