بررسی مدرنیته شدن معماری و شهرسازی

بررسی مدرنیته شدن معماری و شهرسازی

زهرا حسینی1

1) کارشناس شهرسازی، شهرداری

کد IOI مقاله : XKHB-AZEGFE
محل انتشار : کنفرانس سالانه معماری، شهرسازی، هنر، طراحی صنعتی، ساخت و فناوری حکمت بنیان(icahu.com)
چکیده :
    حرکت مدرن معماری‌ و شهرسازی که از دهه اول قرن بیستم شروع و در دهه 1960 به‌ اوج خـود‌ ‌رسـید‌، تاثیرات‌ شگرفی بر فضای باز شهری باقی‌ گذاشته‌ است‌ به‌ نوعی‌ که شـکل، انـدازه‌،عـملکرد‌ و محل قرارگیری آنها بستر شهر را به کلی دگرگون ساخت نـوگرایی‌ عبارت‌‌ از یافتن پاسخ مناسب زمان و مکان با ارزش‌های فرهنگی و بهره‌گیری از آراء و تـجارب‌ پیـشینیان و تکامل‌ بخشیدن آنها خواهد بود.نوگرایی به معنا توجه به پویایی و تصفیه و تکامل مداوم‌ فرهنگی جـامعه مـی‌باشد و بـه‌ دستاوردهای‌ علمی و فنی دیگران به عنوان‌ وسیله و ابزاری برای تحصیل آرمان‌ها و اهـداف انـسانی مـنبعث از باورها و فرهنگ ملی می نگرد،و نه به عنوان عامل تشخیص و علامت برتری و آرزوی تحصیل آن بـه عـنوان‌ هـویتی‌ که بدون آن جامعه به حقارت مبتلا باشد.علاوه بر آن توجه به سنت نیز بـه مـعنای تکرار و تقلید هر آن چه که از گذشته است،نبوده و بر اصول و مبانی‌ نظری‌ و فـلسفی کـه خـود نیز در حال تکاملند متمرکز خواهد بود.نتیجه عمل انفصال معماری و شهرسازی سنتی ایران و حـرکت از شـیوه اصفهانی به‌ شیوه تهرانی و همه‌گیر شدن معماری و شهرسازی مدرن‌ ایرانی‌ به صورت قـالب و کـلیشه در تـمام نقاط کشور بود.نبود مبانی فکری و تئوریک در معماری،تبدیل معمار به ساختمان ساز و نقشه‌کش،تـفسیرهای مـختلف از دیدگاه مدرن در معماری و شهرسازی‌،نامشخص‌ بودن‌ آینده معماری و شهرسازی،مهم‌ترین پیامدهای مـعماری و شـهرسازی جـامعه شبه مدرنیست‌ است.

کلمات کلیدی : مدرنیته معماری شهرسازی فرهنگ و تاریخ نوگرایی