بررسی هنر سنتی ارسی سازی در شهر سنندج از ابتدای دوره ی صفویه تا پایان قاجار

بررسی هنر سنتی ارسی سازی در شهر سنندج از ابتدای دوره ی صفویه تا پایان قاجار

هدا زابلی نژاد1

1) استادیار گروه نقاشی، در دانشگاه ارومیه

کد IOI مقاله : XKHB-AZFDGG
محل انتشار : کنفرانس سالانه معماری، شهرسازی، هنر، طراحی صنعتی، ساخت و فناوری حکمت بنیان(icahu.com)
چکیده :
    :ارسی سازی از دوره ی صفوی در شهر سنندج به عنوان عنصر اصلی تزئینات معماری رواج پیدا کرد و در طول دوره های دوره های بعدی یکی از اصلی ترین هنرهای بومی این شهر با ویژگی های مخصوص به خود شد. در طی این پژوهش سعی بر این است که به پرسش پژوهشی حاضر پاسخ داده می شود:‬‎ شاخصه های اصلی ارسی های سنندجی که آنها را از سایر نمونه های موجود در ایران متمایز می کند چیست؟ روش تحقیق به صورت تاریخی -توصیفی و بر مبنای دو روش میدانی و کتابخانه ای صورت گرفته است. نتیجه چنین حاصل آمد که سه نوع اصلی ارسی در شهر سنندج وجود دارد: الف ارسی ها و درهایی که در مجاورت سرما که با لاک الکل و پارافین به عنوان لایه دومی بر روی قشر چربی روی چوب ها پوشانده می شده، ب ارسی هایی که در مجاورت مستقیم نور مستقیم خورشید بوده و فقط با روغن برزک چرب می‌شده و‎ج ارسی هایی که در فضاهای داخلی بوده و بدین دلیل فقط از لاک الکل که براق بوده و به منظور زیبایی استفاده می‌شده است. نوع تزئین اصلی ارسی های سنندج نیز از نوع گره چینی اصفهانی، اسلیمیگیاهی و یا تلفیق هر دو بوده.

کلمات کلیدی : ارسی شهر سنندج معماری اسلامی هنرهای سنتی ایرانی دوره ی صفوی دوره ی زند و قاجار