بررسی و تجزیه و تحلیل تعاملات اجتماعی در فضاهای عمومی شهری با هوش مصنوعی با تاکید بر رویکرد میانرشتهای
بررسی و تجزیه و تحلیل تعاملات اجتماعی در فضاهای عمومی شهری با هوش مصنوعی با تاکید بر رویکرد میانرشتهای
زهرا نیک پور1 محمدرضافرزاد بهتاش2
1) پژوهشگردکترای شهرسازی،گروه شهرسازی،واحدتهران شمال،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران
2) استادیارگروه شهرسازی، واحدتهران شمال،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران
کد IOI مقاله
:
XKHB-AZHHFD
محل انتشار :
کنفرانس سالانه معماری، شهرسازی، هنر، طراحی صنعتی، ساخت و فناوری حکمت بنیان(icahu.com)
چکیده :
تحلیل تعاملات اجتماعی در فضاهای عمومی شهری یکی از چالشهای اصلی در مطالعات شهری و علوم اجتماعی است. این مقاله به بررسی کاربرد هوش مصنوعی در تجزیه و تحلیل رفتارهای اجتماعی در فضاهای عمومی شهری از رویکرد میانرشتهای میپردازد. استفاده از هوش مصنوعی میتواند به تحلیل الگوهای پیچیده و غیرقابل مشاهده تعاملات اجتماعی، پیشبینی رفتارهای جمعی و فردی و بهینهسازی طراحی فضاهای شهری کمک کند. در این تحقیق، روشهای مختلف هوش مصنوعی از جمله یادگیری ماشین، تحلیل شبکههای اجتماعی و یادگیری عمیق برای پردازش دادههای بزرگ و استخراج الگوهای رفتاری از منابع مختلف دادهای مانند حسگرها، دادههای موبایلی و تصاویر ماهوارهای بهکار گرفته شده است. با ترکیب این فناوریها با دیدگاههای نظری علوم اجتماعی و شهرسازی، این مطالعه نشان میدهد که چگونه طراحی فضاهای شهری میتواند بر تعاملات اجتماعی تأثیر بگذارد و برعکس، چگونه الگوهای اجتماعی میتوانند بر شکلگیری و استفاده از این فضاها اثرگذار باشند. نتایج این تحقیق حاکی از آن است که هوش مصنوعی بهویژه در شبیهسازی و پیشبینی رفتارهای اجتماعی در فضاهای عمومی شهری نقش مهمی ایفا میکند و میتواند در بهبود طراحی فضاهای شهری و ارتقای کیفیت زندگی شهری مفید واقع شود. با این حال، چالشهایی نظیر پیچیدگی دادهها، ملاحظات اخلاقی و محدودیتهای فناوری در این زمینه همچنان وجود دارد. در نهایت، این مقاله پیشنهاداتی برای پژوهشهای آینده در جهت بهبود روشها و استفاده مؤثرتر از هوش مصنوعی در تحلیل تعاملات اجتماعی در فضاهای شهری ارائه میدهد. هدف این مقاله بررسی و تجزیه و تحلیل تعاملات اجتماعی در فضاهای عمومی شهری با استفاده از هوش مصنوعی است، بهویژه از منظر یک رویکرد میانرشتهای که ترکیب علوم اجتماعی، مهندسی، و هوش مصنوعی را در بر میگیرد. تعاملات اجتماعی در فضاهای عمومی نقش اساسی در شکلدهی به ساختارهای اجتماعی و فرهنگی جوامع شهری دارند و درک بهتری از این تعاملات میتواند به بهبود طراحی، مدیریت و استفاده بهینه از این فضاها کمک کند. با پیشرفتهای اخیر در حوزه هوش مصنوعی، بهویژه در زمینههای یادگیری ماشینی، پردازش زبان طبیعی، و تحلیل دادههای شبکههای اجتماعی، امکان تحلیل دقیقتر و شبیهسازی تعاملات انسانی در این فضاها فراهم شده است. در این تحقیق، ابتدا مفاهیم اساسی تعاملات اجتماعی و چالشهای موجود در مطالعه آنها در فضاهای عمومی شهری معرفی شده و سپس کاربردهای مختلف هوش مصنوعی در تحلیل این تعاملات مورد بررسی قرار گرفته است. با استفاده از رویکرد میانرشتهای، این مقاله به تحلیل نحوه تعامل علوم اجتماعی با فناوریهای هوش مصنوعی پرداخته و مدلهای مختلفی را برای شبیهسازی و تحلیل رفتارهای اجتماعی پیشنهاد میدهد. روششناسی تحقیق شامل استفاده از دادههای میدانی، حسگرها، و تحلیلهای مبتنی بر الگوریتمهای هوش مصنوعی مانند یادگیری عمیق، تحلیل شبکههای اجتماعی و شبیهسازیهای مبتنی بر عامل است. یافتههای تحقیق نشان میدهند که ترکیب هوش مصنوعی و علوم اجتماعی میتواند به درک بهتری از الگوهای تعاملات اجتماعی در فضاهای عمومی شهری منجر شود. علاوه بر این، نتایج این تحقیق میتوانند به بهبود طراحی فضاهای عمومی، ارتقاء کیفیت تعاملات اجتماعی، و ارتقای پایداری و کارایی این فضاها کمک کنند. این مقاله همچنین به محدودیتها و چالشهای استفاده از هوش مصنوعی در این زمینه اشاره کرده و پیشنهاداتی برای تحقیقات آینده ارائه میدهد. این تحقیق بهطور خاص به ارتباط میان فناوری و جامعهشناسی در تحلیل تعاملات اجتماعی پرداخته و پتانسیلهای استفاده از فناوریهای نوین برای مدیریت و بهینهسازی فضاهای عمومی شهری را روشن میسازد.
کلمات کلیدی : هوش مصنوعی تعاملات اجتماعی فضاهای عمومی شهری روش میانرشتهای