تبیین مؤلفه های معنای مکان در فضای باز مجتمع های مسکونی برای ارتقاء خلاقیت کودکان

تبیین مؤلفه های معنای مکان در فضای باز مجتمع های مسکونی برای ارتقاء خلاقیت کودکان

مریم اسکندری1

1) استادیار گروه معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد میاندوآب، میاندوآب، ایران

کد IOI مقاله : XKHB-AZHKCD
محل انتشار : کنفرانس سالانه معماری، شهرسازی، هنر، طراحی صنعتی، ساخت و فناوری حکمت بنیان(icahu.com)
چکیده :
    از بین رفتن پیوند نزدیک مسکن با محیط و عدم تعلق به مکان در خانه های معاصر، اتفاقی است که به دلیل از بین رفتن جایگاه ارزشی فضای باز و عدم توجه به طراحی این فضا در مجموعه های مسکونی، رخ داده است. از طرفی فضاهای باز جمعی، بخش عمده¬ای از زمان و محیط زندگی روزمره ساکنان از جمله قشر مورد مطالعه یعنی کودکان را به¬خود اختصاص می¬دهد و از دیدگاه مهندسی، ارتقائ کیفیت این فضاها می¬تواند در سلامت و رشد قوای جسمی، تقویت تعاملات اجتماعی و حتی آموزش و رشد خلاقیت کودکان و نوجوانان موثر باشد. در این نوشتار، نقش فضاهای باز مجتمع¬های مسکونی در رشد خلاقیت کودکان تبیین شده و در این راستا با استفاده از روش تحقیق توصیفی– تحلیلی برخی از عوامل موثر در رشد خلاقیت کودکان که در طراحی فضاهای باز مجتمع¬ها مد نظر باید باشند؛ ارائه شده است. هدف این پژوهش جست و جوی چارچوبی منعطف برای تبیین چگونگی تعامل ساکنین و به ویژه کودکان با مکان در محیط های باز مسکونی است. پرسش اصلی این است که برای ارتقاء خلاقیت کودکان در فضای باز مجتمع های مسکونی، با چه چارچوبی مؤلفه های محیط کالبدی (عینی) و محیط روانشناختی (ذهنی)، در ارتباط و تعادل قرار می گیرند؟ و همچنین مؤلفه های محیطی مؤثر برای تحقق معنا، در چند سطح قابل دسته بندی هستند؟ بدین منظور در این نوشتار با روش تحلیل محتوا چارچوب نظری پژوهش شکل گرفت و نیز مؤلفه های محیطی تأثیر گذار برای تحقق معنا در فضای باز مجتمع های مسکونی، در سه سطح، از کل به جزء، در قالب نمودار، دسته بندی شده است تا گامی باشد در جهت طراحی با کیفیت فضای باز مجموعه های مسکونی که با فراهم کردن بستر شکل گیری زندگی اجتماعی، به شکل معناداری، کیفیت و مطلوبیت محیط زندگی معاصر را تحت تأثیر قرار می دهند..

کلمات کلیدی : معنای مکان خلاقیت مجتمع های مسکونی کودکان