نقش سامانههای اطلاعات جغرافیایی (GIS) در بهینهسازی خدمات شهری
نقش سامانههای اطلاعات جغرافیایی (GIS) در بهینهسازی خدمات شهری
رحیم کیان بستان آباد1
1) کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، مسؤل امور خدمات شهری
کد IOI مقاله
:
XKHB-AZKDZD
محل انتشار :
کنفرانس سالانه معماری، شهرسازی، هنر، طراحی صنعتی، ساخت و فناوری حکمت بنیان(icahu.com)
چکیده :
سامانههای اطلاعات جغرافیایی (GIS) به عنوان ابزارهای ضروری در برنامهریزی مدرن شهری و بهینهسازی خدمات شهری ظهور کردهاند. این مقاله مروری، پژوهشهایی را که در طول نزدیک به سه دهه از گذشته منتشر شدهاند، بررسی میکند تا تعیین نماید GIS چگونه به تصمیمگیری در حیطههای حاکمیت شهری، مدیریت زیرساختها، ایمنی عمومی، مدیریت پسماند، حمل و نقل و بهداشت عمومی کمک میکند. با گردآوری مطالعات از نقاط مختلف جغرافیایی و دیدگاههای میانرشتهای، این مقاله به بررسی نقش GIS در تخصیص بهینه منابع شهری، یکپارچهسازی دادههای بلادرنگ و بهبود خدمات از طریق تحلیلهای پیشرفته مکانی میپردازد. پژوهشهایی مانند شاهفا و کوسوراستی (۲۰۱۵) و آطّاح و همکاران (۲۰۲۴) پتانسیل تحولآفرین GIS در مدیریت دادههای مکانی و هدایت توسعه منظم شهری را نشان میدهند، در حالی که پژوهشهایی چون ماری (۲۰۲۱) و ژانگ، ما و هوانگ (۲۰۲۰) بر اهمیت روزافزون کاربرد روشهای بهینهسازی در محیطهای دیجیتال شهری تأکید دارند. این مرور علاوه بر ارائهی کاربردهای متنوع از جمله در پاسخگویی به شرایط اضطراری و مدیریت جریان آبهای سطحی (جانسون، ۲۰۰۸؛ سمپل و همکاران، ۲۰۰۱) به بررسی کاربردهای نوینی در حوزه استخراج مواد بازیافتی شهری و بهداشت عمومی (ژو، ۲۰۱۴؛ آقاجانی، فرنی و ولایتی، ۲۰۱۷) نیز میپردازد. با ارزیابی دقیق یافتههای تجربی و پیشرفتهای نظری، این مقاله روندهای کلیدی، چالشهای عملی و فرصتهای پژوهشی آتی در یکپارچهسازی GIS در استراتژیهای بهینهسازی خدمات شهری را شناسایی میکند. در پایان، بحث بر اهمیت رویکردهای میانرشتهای و نیاز به تحلیلهای پیشرفته دادهای بهعنوان شهری در حال رشد و افزایش نیاز به خدمات پرداخته میشود.
کلمات کلیدی : سامانههای اطلاعات جغرافیایی برنامهریزی شهری تحلیلهای مکانی بهینهسازی خدمات شهری توسعه پایدار