نقش پلتفرمهای دیجیتال در تسهیل مشارکت جامعه و تصمیمگیری فراگیر در فرایندهای برنامهریزی شهری
نقش پلتفرمهای دیجیتال در تسهیل مشارکت جامعه و تصمیمگیری فراگیر در فرایندهای برنامهریزی شهری
فرناز ابراهیمی1
1) دانشجوی دکترا رشته مهندسی عمران و محیط های ساخته شده، دانشگاه جان مورز لیورپول
کد IOI مقاله
:
XKHB-AZKDZF
محل انتشار :
کنفرانس سالانه معماری، شهرسازی، هنر، طراحی صنعتی، ساخت و فناوری حکمت بنیان(icahu.com)
چکیده :
پلتفرمهای دیجیتال بهتدریج به یک جزء اساسی در فرایندهای برنامهریزی شهری تبدیل شدهاند و نویدبخش تقویت مشارکت جامعه و رویکردی فراگیرتر در تصمیمگیری هستند. این مقاله مروری با همرسانی پژوهشهای اخیر و مطالعات موردی، به ارزیابی انتقادی چگونگی تغییر نقش شهروندان در برنامهریزی شهری از طریق فناوریهای دیجیتال — از جمله اپلیکیشنهای موبایل، رسانههای اجتماعی، واقعیت مجازی (VR) و مدلهای دوقلوی دیجیتال — میپردازد. با استناد به بررسی نظاممند ادبیات بیش از ۴۰ مطالعه منتشرشده در بازه زمانی ۲۰۰۷ تا ۲۰۲۳، این مقاله مزایا و چالشهای ذاتی استفاده از پلتفرمهای دیجیتال برای برنامهریزی مشارکتی را مورد بررسی قرار میدهد. بررسی ادبیات چندین محور کلیدی را برجسته میکند: تکامل ابزارهای دیجیتال برای حمایت از مشارکت از پایین به بالا، نقش نوآوری دیجیتال اجتماعی و بازیوارسازی در افزایش دسترسی، و چالشهای پایدار مربوط به سواد دیجیتال و شکاف دیجیتالی. علاوه بر این، ما به تحلیل میزان انطباق چارچوبهای نظری موجود — مانند نردبان مشارکت شهروندان آرنستاین (آرنستاین، ۲۰۱۶) و نظریه جامعه شبکهای (کاستلز، ۱۹۹۶) — در توضیح دینامیکهای این مداخلات دیجیتال میپردازیم. یافتهها حاکی از آن است که با وجود اینکه پلتفرمهای دیجیتال میتوانند به برنامهریزی شهری دموکراتیکتر و پاسخگوتر کمک کنند، اما ادغام موفق آنها مستلزم هماهنگی دقیق با ساختارهای حکمرانی سنتی، ایجاد چارچوبهای نظارتی مستحکم و تلاشهای هدفمند برای کاهش نابرابریهای دسترسی و مهارتها میباشد. در انتها، این مقاله پیشنهادهایی برای پژوهشهای آتی و راهبردهای عملی برای بهرهبرداری مؤثر از فناوریهای دیجیتال در زمینه برنامهریزی شهری ارائه میدهد.
کلمات کلیدی : برنامهریزی شهری پلتفرمهای دیجیتال مشارکت جامعه تصمیمگیری مشارکتی دوقلوی دیجیتال واقعیت مجازی رسانههای اجتماعی برنامهریزی فراگیر