مشارکت شهروندی در مدیریت شهری: شیوه‌های مشارکتی برای بهبود تصمیم‌گیری و نتایج توسعه شهری.

مشارکت شهروندی در مدیریت شهری: شیوه‌های مشارکتی برای بهبود تصمیم‌گیری و نتایج توسعه شهری.

صابر كريمي رزكاني1

1) كارشناسي ارشد مديريت برنامه ريزي شهري، دانشگاه آزاد اسلامي شهر قدس؛ رييس اداره امور عمراني شهرداري كرج،

کد IOI مقاله : XKHB-AZKHEB
محل انتشار : کنفرانس سالانه معماری، شهرسازی، هنر، طراحی صنعتی، ساخت و فناوری حکمت بنیان(icahu.com)
چکیده :
    مشارکت شهروندی امروزه به عنوان یکی از عناصر اساسی در دستیابی به مدیریت شهری پایدار، فرآیندهای تصمیم‌گیری کارآمد و نتایج توسعه‌ای مطلوب شناخته می‌شود. این مقاله مروری به بررسی رویکردهای مشارکتی سنتی و نوظهور در مدیریت شهری می‌پردازد و ادبیات منتشر شده در طول بیش از دو دهه را فرا می‌گیرد. این بررسی هم یافته‌های مطالعات تجربی و هم مدل‌های مفهومی و مرور‌های نظام‌مند را جهت ارزیابی تأثیر مشارکت شهروندان—از ابتکارات محلی و کنفرانس‌های اجماعی تا بسترهای دیجیتال و پلتفرم‌های الکترونیکی مشارکتی—در فرآیندهای تصمیم‌گیری و توسعه شهری تلفیق می‌کند. از موضوعات مهم می‌توان به تحول مدل‌های مشارکتی (مانند نردبان آرنستین و بازتعریف‌های معاصر آن نظیر مدل نردبان-تراس و درخت مشارکت )، تأثیر ابزارهای دیجیتال و کاربردهای شهر هوشمند، و عوامل سازمانی و زمینه‌ای که بر موفقیت یا شکست فرآیندهای مشارکتی تأثیر می‌گذارند اشاره نمود. به‌طور کلی، این مرور نشان می‌دهد در حالی که مشارکت شهروندی می‌تواند به شفافیت، پاسخگویی و حاکمیت دموکراتیک شهری کمک کند، همچنان چالش‌های قابل‌توجهی در زمینه تضمین توانمندسازی واقعی، غلبه بر عدم تقارن اطلاعاتی و توازن بین نوآوری‌های فناورانه و ظرفیت‌های حاکمیتی محلی باقی مانده است. در پایان، مقاله با ارائه توصیه‌هایی برای تحقیقات آتی، راهبردهای عملی جهت بهبود چارچوب‌های مشارکتی و پیامدهای سیاستی برای تحول رویکردهای مدیریت شهری در سطح جهانی خاتمه می‌یابد.

کلمات کلیدی : مشارکت شهروندی مدیریت شهری رویکردهای مشارکتی برنامه‌ریزی شهری حاکمیت دیجیتال تاب‌آوری مشارکتی