پایان‌ شکوه معماری ایران و اوج تزیینات(معماری دوران صفویان)

پایان‌ شکوه معماری ایران و اوج تزیینات(معماری دوران صفویان)

جمشید کریم زاده1

1) دکتری معماری، گروه معماری، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بوشهر، بوشهر، ایران

کد IOI مقاله : XKHC-AZABZD
محل انتشار : نهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و ششمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(9icrsie.com)
چکیده :
    هنرمنداني كه در هزاره‌هاي كهن، در دولت شهرهاي باستان به كار با سفال اشتغال داشتتند و با سرپنجه‌هاي نگارگر خود نقش هستي را بر گل رس حك مي‌نموند و آن هنرمندان گمنامي كه قلاع و تپه هاي گرانبهايي چون سيلك كاشان، شوش خوزستان، حسنلوي آذربايجان، زيويه غرب ايران، حصار دامغان و كرمان، شهر سوخته در سيستان و بلوچستان و هگمتانه همدان و هم چون رمزي جاودان در صحيفه تاريخ ملت ما به ميراث نهادند، اين معجزه‌گران بزرگ، اما،‌ هرگز در رؤياي خود نيز تصور نمي‌كردند كه در هزاره‌هاي دور آينده،‌ ذهن پيچيده متفكران و هنرمندان خلف بتواند بقاياي هنر آنان را با انواع طرح‌هاي مختلف، در پرده‌هاي رنگين نماديني، غرق معنا و تزيين و رمز نمايند. سلسله صفوى با ايجاد هماهنگى بين ملت، عظمت از دست رفته ايران را بازيافت و توانست حدود و ثغور ايران را به عهد ساسانيان و شايد وسيع‌تر برساند. فرهنگ هنرى ايران در اين زمان دوره جديدى را تجربه کرد که داراى شکوه و عظمت خاصي، هرچند گذرا بود و ماهيت اشرافي‌ترى نسبت به دوره‌هاى پيشين خود گذاشت. بدين ترتيب بررسي تحولات شهری را در دوره‌اي پي مي‌گيريم كه آن را بايد پررونق ترين دوره شهرنشيني در ايران بعد از اسلام دانست.

کلمات کلیدی : شکوه هنر تزیینات رجوع به گذشته تعدد و تکثر تاکید بر روشنایی