لزوم بازبرنامه ریزی منطقه با تاکید بر نظریه زیست منطقه گرایی منطقه 7 استان اصفهان

لزوم بازبرنامه ریزی منطقه با تاکید بر نظریه زیست منطقه گرایی منطقه 7 استان اصفهان

حانیه السادات زارعی1 شکیبا پیشه ور2

1) دانشجو کارشناسی ارشد برنامه ریزی منطقه ای، دانشگاه یزد
2) دانشجو دکتری تخصصی شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب،

کد IOI مقاله : XKHC-AZECAF
محل انتشار : نهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و ششمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(9icrsie.com)
چکیده :
    با در نظر گرفتن کوشش های برجسته ی فراوان و تعیین کننده ای که طی سال های چند سال اخیر، هنوز هم برنامه ریزی و توسعه منطقه ای و جایگاه آن در نظام برنامه ریزی کشور با چالش هایی در خور تلاش های بیشتر و گسترده تر روربرو آمده است. چرا که نابرابری های منطقه ای با مسائلی که به دنبال خود دارد به عنوان مانعی بر سر راه توسعه متوازن و پایدار عمل می کند و از طرف دیگر برنامه ریزی های منطقه ای صورت گرفته در مناطقی از کشور بدلیل عدم مشمول شدن با نیاز روز شهرها و مناطق امروز و برخی از تصمیم های مدیریتی و فرادست که عواقبی بسیار آسیب زننده به جامعه شهری در ابعاد پنهان این ضرورت را ایجا می کند تا برای برخی مناطق کشور مانند شهرستان نطنز در منطقه ی هفت استان اصفهان باز برنامه ریزی صورت گیرد. چرا که به دلیل برخی از برنامه ریزی های موجود منطقه ای تاثیرات مهم و جدی بر منطقه ی زیستی و زیستن ساکنان منطقه گذارده است. تحقیق حاضر بر آن است تا به معرفی و بررسی نظریه زیست منطقه گرایی و تاثیر آن بر منطقه ی مورد مطالعه با بازبرنامه ریزی برای شهرستان نطنز در منطقه هفت استان اصفهان از آثار بر جای مانده و در حال گسترش برنامه ریزی منطقه ای حاضر بر اقتصاد ، اجتماع، منابع طبیعی، کالبد و بناهای منطقه و ... جلوگیری کند.

کلمات کلیدی : بازبرنامه ریزی منطقه زیست منطقه گرایی نطنز