آینده پژوهی پیامدهای اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی پیری جمعیت در ایران

آینده پژوهی پیامدهای اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی پیری جمعیت در ایران

امین کرباسی سلماسی1

1) استاد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، گروه معماری و مدیریت شهری، دانشکده عمران، معماری و محیط زیست، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، غرب، ایران.

کد IOI مقاله : XKHC-AZEGKC
محل انتشار : نهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و ششمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(9icrsie.com)
چکیده :
    پیری جمعیت به‌عنوان یکی از چالش‌های اصلی کشورهای درحال‌توسعه، از جمله ایران، مطرح است که پیامدهای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، بهداشتی و سیاسی گسترده‌ای را به همراه دارد. این پژوهش به بررسی تأثیر و پیامدهای پیری جمعیت بر ابعاد مختلف جامعه در کشور ایران می پردازد. روش پژوهش به‌صورت پیمایشی بوده و از ابزارهایی نظیر پرسشنامه‌های استاندارد و مصاحبه‌های ساختاریافته برای جمع‌آوری داده‌ها استفاده شده است. جامعه آماری شامل سالمندان (65 سال به بالا) و افراد فعال اقتصادی (18 تا 64 سال) در ایران بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای، 1000 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. تحلیل داده‌ها نشان داد که پیری جمعیت منجر به کاهش نیروی کار فعال، افزایش هزینه‌های بهداشتی و اجتماعی، و تغییر در الگوهای مصرف خانوارها شده است. همچنین این پدیده تأثیر مستقیمی بر سیاست‌های دولت در زمینه تأمین اجتماعی، بیمه‌های درمانی و بازنشستگی داشته و الگوهای رای‌دهی و مشارکت سیاسی سالمندان را نیز تغییر داده است. این پژوهش همچنین نشان داد که پیری جمعیت باعث افزایش نابرابری‌های اجتماعی و اقتصادی در کشور می‌شود. علاوه بر این، این روند تأثیرات بلندمدتی بر رشد اقتصادی و توسعه پایدار دارد و نیازمند توجه جدی سیاست‌گذاران است. نتیجه‌گیری اصلی پژوهش حاکی از آن است که ایران برای مواجهه با چالش‌های ناشی از پیری جمعیت نیازمند تدوین و اجرای سیاست‌های جامع و هماهنگ در حوزه‌های اقتصادی، اجتماعی و بهداشتی است. این سیاست‌ها باید بر پایه داده‌های دقیق و تحلیل‌های آماری قوی بنا شوند تا بتوانند در بلندمدت تأثیرات منفی پیری جمعیت را کاهش داده و به حفظ پایداری اجتماعی و اقتصادی کشور کمک کنند.

کلمات کلیدی : پیری جمعیت توسعه پایدار نابرابری اجتماعی آینده پژوهشی