بازآفرینی محدوده بازار بزرگ بندرعباس با رویکرد استفاده مجدد سازگار
بازآفرینی محدوده بازار بزرگ بندرعباس با رویکرد استفاده مجدد سازگار
عبدالحسین ارجمند1 علی پاسلارزاده2 الهام پرویز بشمنی3 آبتین قائمی4 سها ذاکری5
1) معاون معماری و شهرسازی شهرداری بندرعباس
2) مدیر حریم شهر و بافت های فرسوده و تاریخی شهرداری بندرعباس (
3) پژوهشگر عمران و کارشناس عمران حوزه بافت فرسوده شهرداری بندرعباس
4) پژوهشگر عمران و کارشناس عمران حوزه بافت فرسوده شهرداری بندرعباس
5) پژوهشگر عمران و کارشناس عمران حوزه معاونت معماری و شهرسازی شهرداری بندرعباس
کد IOI مقاله
:
XKHC-AZHEZZ
محل انتشار :
نهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و ششمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(9icrsie.com)
چکیده :
وسعت بافت قدیمی مرکز شهر بندرعباس حدود 15 هکتار می باشد . در این میان ، محدوده بافت قدیمی و تاریخی بازار بزرگ بندرعباس با مسئله فرسودگی روبروست . این محدوده در اثر عوامل متعددی ( طبیعی و انسانی ) دارای هویت تاریخی مخدوش شده می باشد . ضمنا این محدوده دارای فضای نابسامان شهری در دل بافت تاریخی شهری است . تغییرات ایجاد شده در شیوه های تولید ، سیستم حمل ونقل شهری ، ساخت و ابعاد خانوار و ... باعث ایجاد بحران در ساخت کالبدی شهر شده است . به عنوان مثال طبقه دوم محدوده بازار ساحلی در حاشیه بلوار آیت الله طالقانی ، فضایی بلااستفاده ، متروک و نامناسب دارد. ضمنا با توجه به اینکه بندرعباس و محدوده بازار بزرگ مقصد گردشگری بسیاری از مسافران در شش ماهه دوم سال است و با توجه به فقدان مراکز اقامتگاهی متناسب با حجم مسافران شهر بندعباس در این مقاله به استفاده تطبیقی ازچنین فضاهایی به عنوان اقامتگاه ها و مجموعه های گردشگری می پردازیم . تغییر کاربری و استفاده مجدد از ابنیه از کار افتاده رویکردی نوین در حفاظت از میراث معماری و شهری است . این رویکرد به معماران و مدیران شهری اجازه می دهد تا با ایجاد هماهنگی و یکپارچگی میان میراث تاریخی و نیازهای امروزی ساکنان این محلات ، در جهت پاسخگویی به نیازهای جامعه و بهینه سازی شهرها اقدام نمایند . از نظر اقتصادی نیزمی توان با صرف هزینه کمتر از ابنیه قدیمی با تعمیر ، مداخله یا تغییر کاربری همچنان استفاده کرد . با توجه به محدودیت منابع طبیعی و لزوم حفاظت از آنها و با توجه به اینکه این تخریب ها صدمات جبران ناپذیری را از طریق تولید زباله های ساختمانی و دفن آنها در محیط های نامناسب وارد می کند این موضوع به عنوان یک عامل مهم و تاثیرگذار مورد توجه جامعه جهانی قرار گرفته است . بنابر این در این مقاله سعی داریم از طریق شناخت راه های مختلف از نگهداری چنین ابنیه ای دربافت فرسوده با استفاده مجدد تطبیقی ، تمرکز را از تخریب و متروک ماندن این ابنیه به سمت نگهداری و حیات مجدد ببریم . همچنین با توجه به هویت تاریخی بازار قدیم بندرعباس و محدوده ی آن که به حدود 130 الی 150 سال پیش برمی گردد به بررسی امکان استفاده از برخی سازه ها و ساختمان های موجود با بازتعریف هویت بومگردی و اقامتگاه میپردازیم . چارچوب نظری پژوهش با مرور ادبیات موضوع در بخش رویکردهای مرمت و احیای بناهی قدیمی و تاریخی انجام شده است . ابزار و روش جمع آوری داده ها به روش کتابخانه ای ( مراجعه به کتاب های مرجع ، مقالات علمی – تخصصی ، اسناد دست اول ، سایت های اینترنتی علمی تخصصی و پایگاه های معتبر علمی پژوهشی ) است . اطلاعات به دست آمده به روش تحلیل محتوا تجزیه و تحلیل شده اند و رویکرد مناسب احیا و استفاده مجدد سازگار برای محدوده مورد نظر در بازار بزرگ بندرعباس ارائه شده است .
کلمات کلیدی : توسعه پایدار استفاده مجدد سازگار احیای بناهای تاریخی تغییرکابری بازآفرینی شهری