معماری بومی وارث هویت یا میراث آن

معماری بومی وارث هویت یا میراث آن

احمد کتابی1 مبینا خانعلی2 امیرحسین راست روان3

1) کارشناس ارشد مهندسی معماری، مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن، ایران
2) دانشجوی کاردانی معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن، ایران
3) دانشجوی کاردانی معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن، ایران

کد IOI مقاله : XKHC-AZHHEK
محل انتشار : نهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و ششمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(9icrsie.com)
چکیده :
    یکی از دغدغه های جهان معاصر، احساس تعلق شهروندان به مفهوم شهرهایی است که در آن زندگی می‌کنند. دنیای امروز ما، با چالش های جدید اما بزرگی دست به گریبان است؛ از جمله فضای مجازی، تکنولوژی های دیجیتال، مهاجرت و مانند آن که می‌توانند در تضعیف انسجام جمعی و افزایش انزوای اجتماعی مؤثر باشند. معماری که به عنوان یکی از اولین نشانه های انسان متمدن، یکجا نشینی و در نهایت شهرنشینی را پدید آورد، نقش بسزایی در به وجود آمدن و تقویت هویت فردی و اجتماعی افراد در شهر ها دارد. توجه به واژه ی معماری بومی به عنوان میراث پیشینیان برای بشر، بسیار حائز اهمیت است و موجب شکل گیری هویت جمعی افراد است؛ زیرا چالش آینده ی نظام های جهانی، مدیران و برنامه ریزان شهری، کمرنگ شدن هویت در شهروندان خواهد بود. زمانی که افراد احساس تعلق کمتری به اجتماع و جغرافیای ذهنی که در آن زندگی می‌کنند، داشته باشند، می توانند با قانون گریزی، عدم تعهد و مانند آنها موجب آسیب های اجتماعی عدیده ای در شهرها گردند. در این پژوهش تلاش می‌شود، با واکاوی اصطلاح معماری بومی و نقش آن در شکل گیری هویت، حفظ و انتقال آن به نسل های بعدی، از ابعاد دیگری از هویت و عوامل شکل دهنده و تاثیر گذار بر آن پرده بردارد.

کلمات کلیدی : واژه‌هاي كليدي هویت شهر معماری بومی احساس تعلق میراث