احیا وتنوع بخشی فلور گونه های گياهی راهکاري براي آبخيزداري شهري و بهرهبرداري بهينه از روانابهاي ارتفاعات شهري
احیا وتنوع بخشی فلور گونه های گياهی راهکاري براي آبخيزداري شهري و بهرهبرداري بهينه از روانابهاي ارتفاعات شهري
امیدوصال1
1) کارشناس نظارت و ارزیابی سازمان سیما منظر و فضای سبز شهرداری شیراز
کد IOI مقاله
:
XKHD-AZHDCD
محل انتشار :
هشتمین کنگره بین المللی توسعه کشاورزی، منابع طبیعی، محیط زیست و گردشگری ایران(8icsda.ir)
چکیده :
بارشهاي نامنظم و رگباري از خصوصيات اقليمي مناطق خشک و نيمه خشک محسوب مي گردد. گاهي اين مازاد بارندگي قابليت نفوذ به زمين را نداشته و رواناب را در مناطق شهري جاري ميکند که علاوه بر ایجاد معظلاتي براي ساکنين شهري باعث هدر رفت منابع آبی و عدم ذخیره نزولات جوی رافراهم ميآورد. هر روشي که بتواند اين ميزان سيلاب را به نحوي مديريت و هدايت کند تا ضمن جلوگيري از خسارت به تاسيسات شهري، با تجميع آنها روند بهرهبرداري از اين مقدار رواناب را فراهم آورد ميتواند به ايجاد يک شهر سبز را فراهم نمايد. شهر شیراز حدود 240 کیلومتر مربع وسعت دارد و متوسط بارندگي سالانه در اين منطقه حدود 334.7 ميليمتر است. با توجّه به وضعيت شهري حدود 8٠% اين بارندگي تبديل به رواناب شده و در آبراهها جاري و در نهايت وارد دریاچه مهارلو ميگردد. اين ميزان رواناب برابر با 2400000 مترمکعب آّب است. اين ميزان آب با برداشت آب از 55 حلقه چاه با دبي 50 ليتر در ثانيه در مدت ١٠ ماه مساوي خواهد بود و اين به معناي امکان افزايش فضاي سبز شهري و ايجاد پارکهاي جديد خواهد بود. اين مهم جز با ايجاد تفکر آبخيزداري شهري در مديريت کلان شهري و تفاهم مديريتهاي اجرايي ادارات در سطح شهر امکانپذير نخواهد بود.
کلمات کلیدی : آبخيزداري شهري رواناب گونه های گياهی