ارزیابی توانمندی‌های توسعه گردشگری پایدار ژئومورفوسایت‌ها با استفاده از مدل تاپسیس و مدل پرالونگ (مطالعه موردی: لنگرود)

ارزیابی توانمندی‌های توسعه گردشگری پایدار ژئومورفوسایت‌ها با استفاده از مدل تاپسیس و مدل پرالونگ (مطالعه موردی: لنگرود)

پرستو خوشخو1 فریبا اسفندیاری درآباد2 سید علی قریشی3

1) دانشجو دکتری گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
2) استاد گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
3) دانشجو کارشناسی ارشد اقیانوس شناسی فیزیکی، دانشکده علوم دریایی و محیطی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.

کد IOI مقاله : XKHD-AZKKGD
محل انتشار : هشتمین کنگره بین المللی توسعه کشاورزی، منابع طبیعی، محیط زیست و گردشگری ایران(8icsda.ir)
چکیده :
    در سال‌های اخیر، توجه به ژئوتوریسم به منزله یکی از راهکارهای تحقق توسعه پایدار، به‌ویژه در جوامع روستایی و از راه افزایش توان اقتصادی از یک سو و حفظ محیط‌زیست از سوی دیگر، روندی افزایشی داشته است. گسترش ژئوتوریسم با رعایت اصول و ابعاد آن، به‌خودی‌خود حفاظت، ایجاد ارتباط و ساماندهی میراث زمین را به ارمغان می‌آورد و زمینه ایجاد ارتباطات و تعامل با بخش وسیعی از مردمان و با فرهنگ‌ها و سلایق گوناگون را فراهم می‌کند. باتوجه‌به موضوع پژوهش شهرستان لنگرود دارای توانمندی‌های ژئوتوریستی خاصی است و مطالعه این مناطق به‌منظور جذب توریسم ضروری و الزامی است. در پژوهش حاضر به لحاظ گردشگری ژئومورفوسایت‌ها پنج منطقه روستای (لیلا کوه، آبچالکی، حاجی سرا و لات لیل) واقع در شهرستان لنگرود را با استفاده از مدل تاپسیس و پرالونگ مورد ارزیابی قرار دادیم. در نهایت باتوجه‌به نتایج رتبه‌بندی مدل تاپسیس می‌توان گفت منطقه لیلا کوه با امتیاز یک بالاترین امتیاز را از نظر توانمندی‌های توسعه گردشگری پایدار ژئومورفوسایت‌های مورد بررسی به خود اختصاص داده است و روستای لات لیل با امتیاز 0.126 کمترین پتانسیل را از نظر توانمندی‌های توسعه گردشگری پایدار ژئومورفوسایت‌های مورد بررسی داشته است. بر اساس امتیازات نتایج روش پرالونگ، هر 4 منطقه لیلا کوه، آبچالکی، حاجی سرا و لات لیل از نظر علمی و ذاتی دارای ارزش خوبی هستند. از نظر ارزش بهره‌وری نیز لیلا کوه بیشترین امتیاز را به خود اختصاص داده است که علت آن طبیعی و گردشگرپذیر بودن این محدوده است؛ پس از لیلا کوه، آبچالگی با (0.34)، حاجی سرا (0.27) و لات لیل (0.23) به ترتیب در رده‌های بعدی قرار دارند. باتوجه‌به یافته‌های حاصل از مدل‌ها، ‌‌‌‌‌می‌توان گفت یکی از برجسته‌ترین نارسایی‌های صنعت ژئوتوریسم بی‌توجهی برنامه‌ریزان و عدم مدیریت صحیح مسئولین و بی‌توجهی به زمینه‌های فکری و ادراکی لازم در این زمینه است که در صورت رفع ‌‌‌‌‌می‌تواند شرایط رونق ژئوتوریسم در این منطقه را فراهم کند.

کلمات کلیدی : گردشگری پایدار ژئومورفوسایت‌ها تاپسیس پرالونگ لنگرود