نقش مسیر گردشگری در پیوند عناصر با ارزش تاریخی-باستانی و اثرات فضایی آن، مطالعه موردی: شوش دانیال

نقش مسیر گردشگری در پیوند عناصر با ارزش تاریخی-باستانی و اثرات فضایی آن، مطالعه موردی: شوش دانیال

زهراسرخه1 مهدی سعیدی2 غلامحسین معماریان3

1) کارشناسی ارشد مرمت و احیا بناها و بافت های تاریخی -حفاظت و مرمت میراث معماری، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران،
2) عضو هیات علمی گروه مهندسی شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه کردستان، سنندج
3) عضو هیات علمی گروه مهندسی معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران،

کد IOI مقاله : XKHE-AZBAFD
محل انتشار : دهمین کنگره سالانه بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(10icsau.ir)
چکیده :
    چکیده شهر شوش از نظر سیاسی، فرهنگی و مذهبی بسیارحائز اهمیت است، به همین دلیل نیاز به معرفی یک مسیر گردشگري درست و کامل از ابتداي ورودی شهر تا بقعه دانیال نبی(ع) و شامل تمام آثار تاریخی می باشد. عدم وجود زیرساخت های لازم برای جذب هرچه بیشتر و بهتر گردشگران باعث عدم توجه بیشتر مسئولین و به انزوا رفتن و عدم محافظت درست آثار شده است. بنابراین هدف از انجام این پژوهش پاسخ به ایجاد و معرفی یک مسیر گردشگری با وجود زیرساخت های لازم با توجه به استفاده بهینه از پتانسیل های موجود در شهر شوش، رفع نیاز های ضروری و مهم در جهت توسعه گردشگری این شهر، و ایجاد راهکاری های مناسب برای معرفی تمام آثار در یک مسیر واحد و بدون انقطاع می باشد. این پژوهش با توجه به هدف از نوع کاربردی می باشد و بر اساس ماهیت داده ها و تحلیل ها، رویکرد روش شناسی آن کیفی است. با توجه به نتایج پژوهش های قبلی و معرفی مسیر گردشگری و نتایج پژوهش موجود، نارضایتی گردشگران به دلیل ناکارآمدی این مسیر معرفی شده است. بنابراین با وجود پتانسیل های فراوان و آثار شاخص، بررسی مولفه های بدست آمده این مسیر بسیاری افراد، از عدم وجود زیرساخت های لازم و ضروری رضایت نداشتند. در نهایت با توجه به بررسی سنجش انجام شده و مشخص شدن نقاط ضعف و قوت، معیارهای خوب و معیارهای بد و نامطلوب سعی در ارائه راهکار در راستای بر طرف کردن این نواقص در این مسیر ناکارآمد شده است.

کلمات کلیدی : واژگان کلیدی محوطه باستانی گردشگری شوش مسیر پیاده