آسیبشناسی بافت تاریخی شهر شیراز از دیدگاه شهرسازی
آسیبشناسی بافت تاریخی شهر شیراز از دیدگاه شهرسازی
ابوذر خسروی1 فرخنده دهقان2
1) عضو هیئت علمی دانشگاه سلمان فارسی کازرون
2) دانشجوی کارشناسی شهرسازی، دانشگاه سلمان فارسی کازرون
کد IOI مقاله
:
XKHE-AZCEGZ
محل انتشار :
دهمین کنگره سالانه بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(10icsau.ir)
چکیده :
بافت تاریخی شهرها پیونددهنده جامعه با گذشته و احیاگر هویت شهرها است؛ بنابراین توجه به این بخش ضرورت اجتنابناپذیری است که در طول سالهای اخیر به طور پیوسته افزایش یافته و حراست از آن نیز در کانون توجه قرار گرفته است. هدف از پژوهش حاضر شناسایی معیارهایی با قابلیت آسیبرسانی به بافت تاریخی شهر شیراز و رتبهبندی هر یک از این معیارهاست. روش تحلیل، اکتشافی و توصیفی-تحلیلی است. اطلاعات و دادههای این پژوهش از منابع اسنادی و مبتنی بر فراتحلیل و نیز با استفاده از ابزار پرسشنامه محقق ساخت حاصل شده است. نمونه آماری این پژوهش شهروندان شیرازی هستند که بر اساس فرمول کوکران 384 نفر بهعنوان نمونه انتخاب شدند. دادهها با استفاده از تحلیل توصیفی و آزمون میانگین رتبه فریدمن مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافتههای این پژوهش نشان داد به ترتیب «تضاد منافع سازمانی نهادهای دخیل در بافت تاریخی»، «تغییر ساختار بافت تاریخی»، «تشدید تهدیدهای زیستمحیطی به واسطه اجرای طرحهای حفاظتی و توسعهای»، «توسل ساکنان بافت تاریخی به موضوعات ایدئولوژیک در پیگیری منافع خصوصی» و «تخریب لایههای تاریخی در پروژههای توسعه شهری» مهمترین پیامدها و آسیبهای ناشی از توسعه شهری و شهرسازی در بافت تاریخی شهر شیراز هستند.
کلمات کلیدی : بافت تاریخی شهر شیراز شهرسازی معیارهای آسیبزا