بررسی کاربرد قرارداد‌های مهندسی، تدارکات و ساخت و ساز در پروژه‌های بین المللی نیرو

بررسی کاربرد قرارداد‌های مهندسی، تدارکات و ساخت و ساز در پروژه‌های بین المللی نیرو

سینا عباسیان نیگجه1 اقبال شاکری2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد عمران گرایش مهندسی و مدیریت ساخت، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، ایران
2) عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست دانشگاه صنعتی امیرکبیر، ایران

کد IOI مقاله : XKHE-AZDAZG
محل انتشار : دهمین کنگره سالانه بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(10icsau.ir)
چکیده :
    قراردادهای‌مهندسي، تداركات و ساخت و ساز (EPC) در راه تبديل شدن به معمول‌ترين شكل قراردادی است كه توسط بخش خصوصي برای انجام‌كارهای ساختماني در پروژه های زيربنايي در مقياس بزرگ اعمال مي‌شود. در هر پروژه، لازم است كه مديريت قرارداد خوب در محل وجود داشته‌باشد. در غير اين صورت مي‌تواند پيامدهای منفي برای همه طرف‌های درگير شامل مشتری، پيمانكار، وام دهندگان، دولت و غيره داشته‌باشد. اگر مديريت قرارداد به درستي اجرا و كنترل نشود، ممكن است تأثير منفي بر كل پروژه داشته‌باشد. چنين خرابي‌هايي ممكن است شامل يك برنامه تاخيری، هزينه‌های بيش از حد، كيفيت، ايمني و موارد ديگر باشد. امروزه برخي از پيمانكاران از انعقاد قراردادهای EPC درحوزه‌های قضايي خاص خودداری مي‌كنند، زيرا در گذشته تعدادی از پيمانكاران متحمل خسارات سنگيني شده‌اند. يك رويكرد كيفي به منظورتجزيه و تحليل نقاط بحراني قرارداد‌ها بر اساس بررسي مطالعات موردی مرتبط از بخش برق و مصاحبه‌های تكميلي با متخصصان تجاری استفاده‌شد. اين مطالعه پژوهشي، بندهای كليدی و دام‌هايي را كه باعث اكثريت اختلافات در قراردادهای EPC مي‌شود، شناسايي كرده و به منظور افزايش درک مشترک آن‌ها، شرح اين شرايط را ارائه مي‌كند. علاوه بر آن، عوامل كليدی تكميل موفقيت آميز پروژه تحت طرح قراردادEPC تعريف شد. همچنين مشخص شد كه طرح پيمانكاری EPC مي‌تواند برای پروژه‌های برق بسيار خوب عمل كند، به ويژه در مواردیكه پيمانكار در موقعيت خوبي برای درک تمام جنبه‌های قانوني قرارداد، از جمله تخصيص خطرات است.

کلمات کلیدی : مدیریت قرارداد قرارداد‌های epc ساخت و ساز بین‌المللی صنعت نیرو