سنجش و سطح بندی پخشایش عملکردی کاربری اوقات فراغت شهری (مطالعه موردی: نواحی ایرانشهر، استان سیستان و بلوچستان)

سنجش و سطح بندی پخشایش عملکردی کاربری اوقات فراغت شهری (مطالعه موردی: نواحی ایرانشهر، استان سیستان و بلوچستان)

امید حسینی1 آرش علیزاده بیرجندی2

1) کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، مدرس دانشگاه جامع علمی-کاربردی ایرانشهر
2) دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، مدرس دانشگاه فرهنگیان

کد IOI مقاله : XKHE-AZDBBF
محل انتشار : دهمین کنگره سالانه بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(10icsau.ir)
چکیده :
    با توجه به روند فزاینده شهرنشینی و اختصاص بیشترین زمان شهرنشینان به کار، اهمیت برنامه ریزی برای اوقات فراغت و طراحی فضاهای تفریحی در شهرها بیش از پیش احساس می شود. یکی از ارکان اصلی برنامه ریزی کاربری های شهری، فضاهای گذران اوقات فراغت هستند که نقش اساسی در تدوام حیات اجتماعی شهرها و نشاط و پویایی شهروندان ایفا می کنند. در تحقیق حاضر، هدف اصلی بررسی پخشایش عملکردی کاربری اوقات فراغت از نظر سلسله مراتب عملکردی (محله، ناحیه و منطقه) است. در این پژوهش روش تحقیق توصیفی- تحلیلی است. بدین منظور نخست از مدل تصمیم-گیری چند معیاره، فرایند تحلیل شبکه ای فازی (FANP) به عنوان مدل مورد استفاده در وزن دهی معیارها در قالب تصمیمات زوجی و براساس نظرات کارشناسان اعمال گردیده است. برای تعیین میزان پراکندگی فضاهای گذران اوقات فراغت در نواحی ایرانشهر از مدل تصمیم گیری چند معیاره VIKOR استفاده شده است. براساس نتایج تحقیق، توزیع فضایی کاربری های فراغتی در ایرانشهر به لحاظ سلسله مراتب تقسیمات شهری نامناسب است؛ به گونه ای قسمت عمده ای از ایرانشهر (1185 هکتار) فاقد کاربری های اوقات فراغت است که در این راستا از 8 ناحیه ایرانشهر؛ نواحی3،4، 6 و 7 نسبت به سایر نواحی از اولویت بالاتری برای برنامه ریزی برخوردارند.

کلمات کلیدی : پخشایش کاربری اوقات فراغت fanp vikor ایرانشهر