بررسی جایگاه نقاشی طبیعت بی‌جان در تزیینات معماری دوران قاجار از دیدگاه معناشناسانه و تحلیل محتوایی

بررسی جایگاه نقاشی طبیعت بی‌جان در تزیینات معماری دوران قاجار از دیدگاه معناشناسانه و تحلیل محتوایی

مرضیه بهرآسمانی1

1) کارشناس ارشد پژوهش هنر دانشگاه علم و هنر یزد

کد IOI مقاله : XKHE-AZGEAD
محل انتشار : دهمین کنگره سالانه بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(10icsau.ir)
چکیده :
    معماری ایرانی در زمان قاجار به واسطه ارتباط با غرب پیشرفت چشمگیری داشته؛ در این دوران هنرمندان زیادی به اروپا و کشورهای غربی سفر کردند و معماران محلی نیز به دنبال نوآوری ها و تغییرات حاصل از تجددطلبی، تا اندازهای سلیقه تازه را پذیرفتند و در کارهای خود منظور کردند. در این دوره عناصر و تزیینات اروپایی وارد معماری خانه ها و ساختمان سازی ایران شد و بخش های مختلفی از فضاهای خارجی و داخلی را تحت تاثیر قرار داد؛ یکی از بخش های متأثر تزیینات بود که به شکل های مختلف در نما، ورودی ها، فضاهای داخلی و به طور شاخص در عناصر و اجزای معماری هویت و ارزش خود را در مسیر تحول زیبایی شناسانه اش می نمایاند. از طرفی ساختن کاخ های متعدد ضرورت تزئین آن ها را توسط دیوارنگاری طلب می کرد، چرا که این نقاشی ها مجالی را برای نمایش قدرت و جلال دربار قاجار فراهم می ساخت. هدف اصلی این پژوهش بررسی موضوع طبیعت بی جان در تزیینات معماری قاجار، به صورت توصیفی- تحلیلی می باشد. به طوركل به نظر مي رسد كه توجه به عناصر بي جان به طور مستقل در پیکره نگاری درباری و دیوارنگاره‌ها به وفور یافت می شود. همچنین در نقاشی پشت شیشه، آیینه کاری ها و کاشی کاری ها نیز طبیعت بی جان حضور دارد ولی بیشتر به صورت نقاشی گل و مرغ، گل لندنی و انواع و اقسام گل هاست.

کلمات کلیدی : نقاشی طبیعت بی‌جان تزیینات معماری دوران قاجار نماد