تاثیر تمرین هوازی و مقاومتی بر بیان ژن عضلانی مترنل در موش های صحرایی تغذیه شده با رژیم غذایی پرچرب

مصطفی بابائی نژاد¹ محمد تاجیک² علی حسین آبادی³

1) گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران (نویسنده مسئول،
2) گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3) گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

کد IOI مقاله : XKZE-KGFHC
محل انتشار : دومین همایش‌ بین‌المللی فیزیولوژی ورزشی (sportuma2023.ir)
چکیده :
    زمینه و هدف: مترنل میوکینی است که تحت تأثیر اضافه وزن و عدم فعالیت قرار می گیرد. بنابراین، هدف این مطالعه تأثیر تمرین هوازی و مقاومتی بر بیان ژن عضله مترنل در موش‌های تغذیه شده با رژیم غذایی پرچرب است. روش بررسی: در این مطالعه تجربی، 32 موش صحرایی به طور تصادفی به چهار گروه کنترل سالم، کنترل چاق، چاق+ ورزش هوازی و چاق+ تمرین مقاومتی تقسیم شدند. تمرین به مدت 4 هفته با شدت هوازی متوسط (50 تا 65 درصد VO2max) انجام شد. برای تمرین مقاومتی نیز موش‌ها برای بالا رفتن از نردبان آموزش داده شدند (ارتفاع 110 سانتی‌متر، شیب 80 درصد و فاصله بین میله‌های نردبان 2 سانتی‌متر) که بر اساس تعیین حداکثر یک تکرار است. یک رژیم غذایی پرچرب با 40 درصد چربی، 13 درصد پروتئین و 47 درصد کربوهیدرات تهیه شد و تا زمانی که موش ها به محدوده چاقی رسیدند ادامه یافت. نمونه بافت از عضله گلوتئوس گرفته شد. یافته ها: بیان مترنل در گروه تمرین مقاومتی (001/0=P) و گروه تمرین هوازی (001/0=P) نسبت به گروه کنترل چاق به طور معنی داری افزایش یافت. نتیجه‌گیری: هر دو تمرین مقاومتی و هوازی در افزایش مترنل در نمونه‌های تحت رژیم غذایی چرب مؤثر هستند. با این حال، تمرین مقاومتی تاثیر بهتری داشت.

کلمات کلیدی : تمرین ورزشی مترنل