ضرورت عملیات پرورشی در مدیریت پایدار طرح های سازگاری گونه های غیربومی (مطالعه موردی: مازندران- جنگل های نکا)
ضرورت عملیات پرورشی در مدیریت پایدار طرح های سازگاری گونه های غیربومی (مطالعه موردی: مازندران- جنگل های نکا)
شیرزاد محمدنژاد کیاسری1 خسرو ثاقب طالبی2 محمدرضا جهان آرای3 شهرام امینی4 عزت الله خورشیدیان5
1) استادیار پژوهش، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی مازندران
2) دانشیار پژوهش، موسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع کشور، تهران
3) کارشناس ارشد اداره کل منابع طبیعی استان مازندران- ساری
4) کارشناس ارشد اداره کل منابع طبیعی استان مازندران- ساری
5) کارشناس منابع طبیعی شرکت نکا چوب
کد IOI مقاله
:
XYAA-ZBBKA
محل انتشار :
دومین کنفرانس بین المللی توسعه پایدار، راهکارها و چالش ها با محوریت کشاورزی ، منابع طبیعی، محیط زیست و گردشگری(2icsda.ir)
چکیده :
مدیریت پایدار پروژه های جنگلکاری با استفاده از گونه های غیربومی منطقه نیازمند اجرای طرح های سازگاری است. البته به دلیل افزایش رشد درختان، تیمارهای مختلف مورد بررسی در حالت رقابت شکننده ای قرار می گیرند،. از همین رو پس از گذشت مراحل اول و دوم از اجرای طرح تحقیقاتی، با انجام عملیات پرورشی درختان مزاحم پایه های منتخب قطع و از عرصه خارج می شوند. در این صورت جدای از ایجاد پایداری و مدیریت بهینه هر یک از تیمارها، مطالعات تکمیلی سازگاری گونه های غیربومی با بیشترین دقت ادامه خواهد یافت. تحقیق حاضر در جنگل های مرطوب پایین بند نکا (کوهسارکنده)، در قالب بلوک های کامل تصادفی با 3 تکرار و 8 تیمار با استفاده از مهم ترين گونه های سوزني برگ غیربومی سريع الرشد و از سال 1373 به انجام رسید. فاز دوم این طرح از سال 1389 و با انجام عملیات تنک کردن آغاز گردید. شیوه تنک کردن از بالا و با گزینش مثبت بوده است. نتایج داده های کمی و کیفی تیمارهای مختلف در سال 1393 نشان داد که تا این مرحله گونه های سوزنی برگ کاج تدا (Pinus taeda L.) و کاج بروسیا (Pinus brutia Ten.) از بهترین وضعیت برخوردار بوده اند و سدر دیودار (Cedrus deodara D.Don.) و کریپتومریای ژاپن (Cryptomeria japonica D.Don.) نیز به عنوان گونه های امیدوارکننده معرفی شدند.
کلمات کلیدی : مدیریت پایدار سازگاری سوزنی برگ تنک کردن جنگل های شمال