ارزیابی ظرفیتهای گردشگری ژئومورفوسایتها در مناطقخشک با استفاده از روش کومانسکو به منظور توسعه پایدار(مطالعه موردی: منطقه مرنجاب)
ارزیابی ظرفیتهای گردشگری ژئومورفوسایتها در مناطقخشک با استفاده از روش کومانسکو به منظور توسعه پایدار(مطالعه موردی: منطقه مرنجاب)
سمیه جهان تیغ مند1
1) دانشجوی دکتری
کد IOI مقاله
:
XYAA-ZBEEF
محل انتشار :
دومین کنفرانس بین المللی توسعه پایدار، راهکارها و چالش ها با محوریت کشاورزی ، منابع طبیعی، محیط زیست و گردشگری(2icsda.ir)
چکیده :
ژئوتوریسم، رویکردی دو جانبه یعنی حفاظتی و علمی در ارتباط با شناسایی ژئومورفوسایتها است که با هدف توسعه پایدار یعنی پایداری در توسعه اقتصادی- اجتماعی جامعه بومی و نیز حفاظت از میراث زمین شناختی ترسیم شده است. این حوزه با ترکیب نمودن مواریث فرهنگی، تاریخی و اکولوژی پتانسیلهای بالایی را در راستای گردشگری پایدار عرضه میکند. این نوشتار تلاش میکند با محوریت مطالعاتی در یکی از دسترسترین مناطق بیابانی و کویری ایران یعنی ناحیه مرنجاب و انتخاب 8 نوع از ژئومورفوسایت منتخب توسعه گردشگری ناشی از عملکرد فرایندهای بیابانی و کویری و طبقه بندی آن توانمندی ژئومورفوسایتهای این منطقه را مورد ارزیابی قرار دهد. در این راستا با بهره گیری از روش ارزیابی کومانسکو مبتنی برارزیابی بخشهای پنجگانه علمی، فرهنگی، زیبایی ظاهری، اقتصادی و مدیریتی، پتانسیلهای این منطقه را به کمک پیمایش میدانی مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج تحقیق نشان داد، منطقه مرنجاب به دلیل جاذبههای گردشگری بیابانی و کویری خود، در حال حاضر نیازمند اقدامات ساختاری و مدیریتی و خدمات گردشگری با تاکید بر تدوین قوانینی حفاظتی قرار دارد. در عین حال برخی از ژئومورفوسایتها نظیر پادگانههای دریاچهای، برخانها و نبکاها در مقام مقایسه از قابلیت بیشتری مبتنی بر رویکردهای نوین ژئوتوریسم برخوردارند. که خود نیازمند برنامهریزیهای جداگانهای قرار دارد.
کلمات کلیدی : ژئومورفوسایت میراث زمین شناختی حفاظت توسعه گردشگری مرنجاب