تناسب اراضی کیفی و کمی نخود سبز و هویج بعنوان کشت دوم بعداز برنج در بخشی از گیلان مرکزی
تناسب اراضی کیفی و کمی نخود سبز و هویج بعنوان کشت دوم بعداز برنج در بخشی از گیلان مرکزی
سارا صادق زاده1 مهدی عاکف2
1) دانشجوی کارشناسی ارشد خاکشناسی گرایش پیدایش و رده بندی ، دانشگاه علوم و تحقیقات تهران
2) استادیار دانشگاه گیلان -رشت
کد IOI مقاله
:
XYAA-ZBEGG
محل انتشار :
دومین کنفرانس بین المللی توسعه پایدار، راهکارها و چالش ها با محوریت کشاورزی ، منابع طبیعی، محیط زیست و گردشگری(2icsda.ir)
چکیده :
این تحقیق به منظور ارزیابی کمی و کیفی تناسب اراضی برای نخودفرنگی و هویج جهت بررسی بهره وری مناسب برای کشت دوم پس از برنج انجام گرفته است . منطقه مورد مطالعه در محدوده شهرستان سنگر واقع در استان گیلان به مساحت 13 هزار هکتار قرار دارد. جهت انجام طبقه بندی ، پروفیلهایی در هرکدام از واحدهای اراضی تفکیک شده حفرگردید و خاکهای این واحد به روش طبقه بندی جامع آمریکایی (2014) رده بندی گردید. نتایج مطالعات نشان داد که خاکهای منطقه در رده آلفی سول ، این سپتی سول و انتی سول قرار دارند و دارای افقهای مشخصه اکریک ، آرجلیک و کمبیک می باشند. سپس ، با انطباق خصوصیات اراضی به چهار روش محدودیت ساده ، تعداد و شدت محدودیت ، روش استوری و روش ریشه دوم ، براساس نیازهای رویشی محصولات موردنظر (هویج و نخود فرنگی ) ، کلاس تناسب واحدهای اراضی برای این محصولات نشان داده شد . برای نخودفرنگی در روش محدودیت ساده S1 ,S3(W),S2(f) N1 در روش تعداد و شدت 1 و 2 و 3 ، در روش استوری S3 , N1 و در روش ریشه دوم S3 و برای هویج در روش محدودیت سادS3(s,f) در روش تعداد و شدت 3 ، در روش استوری N2 , N1 و در روش ریشه دوم S3, N1 می باشد. نتایج ارزیابی فیزیکی نشان داد که مهمترین محدودیتهای این اراضی برای محصولات فوق زهکشی ، حاصلخیزی و محدودیت فیزیکی خاک است. بطور کلی منطقه برای نخودفرنگی دارای تناسب کم و برای هویج نامناسب میباشد.
کلمات کلیدی : "ارزیابی اراضی " تناسب کمی " تناسب کیفی " کشت دوم