تعیین مزیت نسبی و رقابت پذیری محصول سیب زمینی در استان اردبیل
تعیین مزیت نسبی و رقابت پذیری محصول سیب زمینی در استان اردبیل
بهروز اسداللهی1 علی شهنوازی2
1) دانشجوي كارشناسي ارشد مديريت کشاورزی، گروه اقتصاد و مديريت کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد میانه، میانه، ایران.
2) عضو هيات علمی مرکز تحقيقات کشاورزی و منابع طبيعی استان آذربايجان شرقی
کد IOI مقاله
:
XYAA-ZBFBG
محل انتشار :
دومین کنفرانس بین المللی توسعه پایدار، راهکارها و چالش ها با محوریت کشاورزی ، منابع طبیعی، محیط زیست و گردشگری(2icsda.ir)
چکیده :
استان اردبیل یکی از قطب های تولید سیب زمینی در کشور است. در این مطالعه با استفاده از ماتریس تحلیل سیاست، رقابت¬ پذیری و مزیت نسبی این محصول همراه با تأثیر سیاستهای حمایتی دولت بر تولید مورد بررسی قرار گرفت. پس از انجام محاسبات مربوط به (PAM) و شاخصهای مورد بررسی، نتایج نشان داد که شاخص (DRC) در سال زراعی 91-1390 برابر 52/0 است که بیانگر مزیت در تولید میباشد. شاخص نسبت هزینه به منفعت اجتماعی (SCB) برابر 61/0 است و نشان می¬دهد تولید دارای مزیت نسبی است. مقدار شاخص سودآوری اجتماعی (NSP) برای سیب زمینی مثبت می¬باشد. سودآوری محصول به قیمت بازاری که نشان¬دهنده¬ی رقابت¬ پذیری محصول است؛ مثبت بوده و نشان دهنده آن است که محصول در بازار داخلی رقابت¬ پذیر می¬باشد. مقدار ضریب حمایت مؤثر (EPC) که برآیند سیاست¬های داخلی در دو زمینه درآمدی و نهادهای را نشان میدهد در این مطالعه 85/1 محاسبه شده است. یعنی سیاستهای داخلی در حمایت از محصول سیب زمینی در هر دو زمینه درآمدی و نهاده¬ای مؤثر بوده و مقدار این حمایت 85% است. نتایج حاصل از تحلیل حساسیت نشان داد که در تغییرات در دامنه نرخ ارز برای هردلار، محصول سیب زمینی تا 6000 ریال برای هر دلار دارای مزیت ¬نسبی است. تحلیل حساسیت صورت گرفته برای قیمت آب نشان می¬دهد که سیب زمینی تا 4000 ریال برای هر متر مکعب آب مزیت¬ نسبی خود را حفظ می کند. به دلیل مزیت¬ نسبی بالا در سیب زمینی افزایش سطح زیر کشت این محصول در منطقه توصیه می شود. وجود مزیت¬ نسبی در سیب زمینی پرداخت یارانه را به این محصول توجیه پذیر می نماید
کلمات کلیدی : استان اردبیل سیب زمینی ماتریس تحلیل سیاست مزیت نسبی رقابت¬ پذیری