سنجش و ارزیابی پایداری کشاورزی سکونتگاههای روستایی دهستان گلمکان شهرستان چناران
سنجش و ارزیابی پایداری کشاورزی سکونتگاههای روستایی دهستان گلمکان شهرستان چناران
مریم قاسمی1 خدیجه بوذر جمهری2 مهناز اسماعیلی3
1) استادیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه فردوسی مشهد
2) دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه فردوسی مشهد
3) 3- دانشجوی فوق لیسانس جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه فردوسی مشهد
کد IOI مقاله
:
XYAA-ZBFCB
محل انتشار :
دومین کنفرانس بین المللی توسعه پایدار، راهکارها و چالش ها با محوریت کشاورزی ، منابع طبیعی، محیط زیست و گردشگری(2icsda.ir)
چکیده :
در حال حاضر کشاورزی یکی از بخش های بسیار مهم اقتصاد در کشور محسوب می شود، در فرايند برنامه ريزي و توسعه نواحي روستايي شناخت و تحليل وضع موجود ضروري بوده و برنامه ريزان را در تعيين اهداف توسعه و مشخص كردن سياست ها و خط مشی ها و راهكارهاي دست يابي به آن ياري مي رساند. بر این اساس سنجش و ارزیابی پایداری کشاورزی سکونتگاههای روستایی گام اول دستیابی به توسعه کشاورزی است. تحقیق حاضر با هدف کمی نمودن پایداری کشاورزی سکونتگاههای روستایی دهستان گلمکان شهرستان چناران تدوین شده است. روش تحقیق توصیفی ـ تحلیلی است. در این مطالعه 15 روستا به عنوان نمونه انتخاب و پایداری کشاورزی با 13 شاخص در 3 بعد اقتصادی، اجتماعی، محیطی ـ کالبدی با بهره گیری از مدل تاپسیس و تحلیل خوشه ای مورد تحلیل قرار گرفت.. به منظور تعیین وزن شاخص ها از روش تخصیص نقطه ای استفاده گردید. جهت تحلیل داده ها از excel و spss استفاده شد. نتایج بدست آمده نشان می دهد درجه پایداری کشاورزی در روستاهای مورد بررسی متفاوت است، روستای کاهو با 0.69پایدارترین و روستای اسلام آباد با 0.18 ناپایدارترین روستای دهستان به لحاظ کشاورزی محسوب می شود. نتایج حاصل از تحلیل خوشه ای نشان می دهد تنها 20% روستاهای دهستان به لحاظ کشاورزی پایدار هستند، این امر لزوم توجه مدیران و سیاستگذاران را به پایداری کشاورزی دوچندان می نماید. برای افزایش پایداری در کشاورزی، برنامه ریزی های آینده بایستی در راستای بهبود شاخص هایی که از پایداری پایینی در هر منطقه برخوردارند، معطوف کرد.
کلمات کلیدی : تاپسیس دهستان گلمکان تحلیل خوشه ای پایداری کشاورزی سکونتگاههای روستایی