بررسی نقش دانش بومی در زمینه حفاظت و اصلاح مراتع (مطالعه موردی : مراتع توچال و سیاه چشمه استان تهران)
بررسی نقش دانش بومی در زمینه حفاظت و اصلاح مراتع (مطالعه موردی : مراتع توچال و سیاه چشمه استان تهران)
خدیجه مهدوی1 محمد حسن جوری2 علی خلیلی3 غلامرضا امیری قادی4
1) استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد
2) استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور
3) دانش آموخته کارشناسی ارشد ، مهندسی مرتع ،دانشگاه آزاد اسلامی
4) دانش آموخته کارشناسی ارشد ،مهندسی علوم جنگل ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن
کد IOI مقاله
:
XYAA-ZBGDG
محل انتشار :
دومین کنفرانس بین المللی توسعه پایدار، راهکارها و چالش ها با محوریت کشاورزی ، منابع طبیعی، محیط زیست و گردشگری(2icsda.ir)
چکیده :
در ایران مراتع با 1/86 میلیون هکتار وسعت، 54 درصد عرصه حیاتی کشور را تشکیل میدهد و نقش اساسی در توسعه پایدار دارند. تحقیق حاضر در بخشی از مراتع قشلاقی شهرستان پاکدشت در استان تهران موسوم به مرتع توچالو مراتع سیاه چشمه انجام گرفته است . که مراتع توچال بر اساس دانش بومی و مراتع سیاه چشمه بر اساس دانش نوین مدیرت می شوند . تحقیق حاضر تحقیق توصیفی از نوع همبستگی است: زیرا رابطه بین متغیرها را بر اساس هدف تحقیق تحلیل میکند و میزان تأثیر دانش بومی بر متغیر وابسته (مدیریت پایدار مراتع) تعیین می¬شود. جامعه آماری پژوهش حاضر را بهره¬برداران مراتع توچال شهرستان پاکدشت تشکیل می¬دهد. به منظور مقایسه و بررسی نقش دانش نوین در میان جوامع بهره بردار از مراتع با مرتعدارنی که به همان روش قدیمی مدیریت مراتع را مورد توجه قرار میدهند، وضعیت مرتع با چهار فاکتوره و گرایش وضعیت مرتع با استفاده از ترازوی گرایش، اندازه گیری شد. جهت بررسی پوشش گیاهی و به منظور برآورد فاکتورهای پوشش سطح، نمونه برداری از پوشش گیاهی صورت پذیرفت. برای تعیین حجم نمونه از روش آماری استفاده گردید.بر اساس تحقیقات به عمل آمده مراتع توچال که بر اساس دانش بومی مدیریت می شود دارای وضیعت خوب و مراتع سیاه چشمه که بر اساس دانش نوین مدیریت میگردد دارای وضیعت ضعیف می باشد.
کلمات کلیدی : دانش بومی دانش نوین مدیریت مراتع مراتع توچال و سیاه چشمه