اثر بخشی درمان شناختی برافسردگی اساسی و بهبود عملکرد حافظه آشکار و حافظه ضمنی

اثر بخشی درمان شناختی برافسردگی اساسی و بهبود عملکرد حافظه آشکار و حافظه ضمنی

عبدالحسن فرهنگی1

1) دکتر - مدیر گروه های روانشناسی - مشاوره و روانسنجی دانشگاهآزاد اسلامی واحد تهران شمال

کد IOI مقاله : XYAB-ZBKDC
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی رویکردهای نوین در علوم انسانی(2mahconf.com)
چکیده :
    چکیده زمینه:مطالعات بک و بالتر (2000)( 1) نشان داد که میزان عود افسردگی پس از درمان شناختی کمتر از سایر روشهای درمانی است.پژوهش فرا تحلیل بلک برن(2)نشان داد درمان شناختی همانند داروهای ضد افسردگی در افسردگی یک قطبی غیر روان پریش موثر است.باتوجه به نقش مشترک آگاهی و ساخت شناختی در افسردگی و انواع حافظه، هدف این پژوهش تعیین اثر درمان شناختی و بهبود حافظه آشکار و ضمنی است. روش: پژوهش یک مطالعه آزمایشی- انفرادی است که بر روی گروه مبتلا به افسردگی (30 نفر) و گروه بدون افسردگی (30 نفر) که به روش متوازن سازی متقابل انتخاب شدند انجام گرفته است. افسردگی افراد از طریق مصاحبه های بالینی روانپزشک و آزماینده بر اساس معیارهای DSM-IV-TR و پرسشنامه افسردگی بک (BDI) تعیین گردید. تحلیل داده ها از طریق تحلیل واریانس عاملی (ANOVA) و آزمون t انجام شد. یافته ها: آسیب عملکرد حافظه آشکاربیماران افسرده ناشی از ساختار شناختی آنها است.این در حالی است که افسردگی موجب سوگیری هماهنگ با خلق در عملکرد حافظه آشکار نسبت به واژه های دارای بار عاطفی منفی می گردد.اما اثری در عملکرد حافظه ضمنی یا حافظه بدون آگاهی ندارد. نتیجه گیری: افراد افسرده در تکالیفی که مستلزم استفاده از بسط معنایی که مبتنی بر پردازش شناختی ارادی است ضعیف عمل می کنند.بنابراین آسیب حافظه آشکار افراد افسرده ناشی از شکست در فرایندهای شناختی کوشش - خواست است.

کلمات کلیدی : درمان شناختی افسردگی اساسی حافظه آشکار حافظه ضمنی