نقش آموزش درتوسعه پایدار وآموزش توسعه ای
نقش آموزش درتوسعه پایدار وآموزش توسعه ای
غلامعلی احمدی1 کرم اصفهانی2 علی درویشی3
1) عضوهیات علمی دانشگاه تربیت دبیری شهید رجایی
2) دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار، ایران، گرمسار
3) دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار، ایران، گرمسار-
کد IOI مقاله
:
XYAC-ZCCDD
محل انتشار :
سومین کنفرانس بینالمللی پژوهشهای نوین در مدیریت، اقتصاد و حسابداری(3meaconf.com)
چکیده :
آموزش از طریق ارتقاء مهارتها، تواناییها وشایستگیهای فردی منجر به انـباشت سـرمایۀ انـسانی درفرد و جامعه میشود و دامنۀ آزادی فرد را به وسیله افزایش توانمندیهای او توسعه میدهد.برای تبیین تأثیر آموزش برسرمایۀ انسانی دو رویـکرد عمده وجوددارد:رویکرد بهرهوری و رویکرد قابلیتی.در رویکردبهرهوری هدف از آموزش تنها افزایش بهرهوری نیروی کار اسـت اما در رویکرد قابلیتی بـه آمـوزش،ارتقاءبهرهوری نیروی انسانی از نتایج میانی است و آنچه بیشتر حائز اهمیت است، ارتقاء فرهنگی و اجتماعی ناشی از آموزش است.از سوی دیگر در نظام بینالمللی نوین تقسیم کار،آموزش نقش محوری را در تقسیم کشورهای جهان دارا است و کشورهایی که از نظام آموزشی مطلوبتری برخوردارند توانستهاند بـا استفاده از تولیدات با فناوری بالا و دانشبنیان از رشد اقتصادی پایداری برخوردار گردند. براساس تجربۀ سایر کشورها شامل دو کشور ژاپن و چین در خصوص آموزش و نظام آموزشی میتوان نتیجه گرفت که طراحی نظام آموزشی مناسب پیششرط اصلی توسعهیافتگی هرکشور وحرکت کـشور در مـسیر کشورهای جهان اول خواهد بود.
کلمات کلیدی : نقش آموزش توسعه پایدار آموزش توسعه ای