چگونگی کیفیت بخشی به فضای معماری مسکونی با نگرش بیوفیلیک
چگونگی کیفیت بخشی به فضای معماری مسکونی با نگرش بیوفیلیک
هادی حاتمی1 علی صرافی نیک2 حامد ایمان طلب3
1) گروه مهندسی معماری، واحد قشم، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم، ایران
2) مدیرگروه رشته معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد هریس
3) مدیر گروه رشته معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بین الملل قشم
کد IOI مقاله
:
XYAH-ZDBAD
محل انتشار :
سومین کنفرانس بین المللی علوم و مهندسی(3icesconf.com)
چکیده :
مسکن به عنوان یکی از پدیده های واقعی از نخستین مسایلی است که بشر همواره برای دگرگونی مناسب و معقول آن در تلاش است. هدف از ساختن فقط تولید نیست بلکه کاربری آن نیز مد نظر است؛ و کیفیت نقش مهمی را در کسب رضایت متقاضیان مسکن دارد. حضور طبیعت و گیاه عامل موثر در سلامتی جسمی و روحی انسان است که با حذف آن، به حداقل رساندن مشکلات پیش روی انسان امروز دشوار خواهد بود. معمار برنامه¬ریز باید به مفهوم بیوفیلیا که باعث پیوستگی احساس مثبت انسان به موجودات زنده می¬شود توجه کرده و تلاش معمارانه خود را در جهت ارتقای کیفیت بخشی به زندگی انسان در فضاهای¬ مسکونی نماید. این کوشش مستلزم بررسی مواردی همچون: مفهوم مسکن، مسکن مطلوب، نقش و جایگاه کنونی مجتمع مسکونی، فوايد حاصل از طبيعت بر انسان، لزوم ارتباط معماری با طبیعت، منطقه آسایش است. هدف از این تحقیق دستیابی به یک فضای مطلوب معماری و ارایه راه کارها با بررسی عوامل کیفیت¬بخشی به زندگی انسان در فضای مسکونی است. گردآوري مطالب در پژوهش حاضر کتابخانهاي بوده و روش تحقيق توصيفي- تحليلي ميباشد. یافته¬های تحقیق نشان داده است با ایجاد ارتباط بین انسان با طبیعت، و اهمیت دادن به چهار عامل انسان، طبیعت، اقلیم و معماری می¬توان به یک فضا با کیفیت بالایی دست یافت.
کلمات کلیدی : مسکن اقلیم طبیعت انسان محیط زیست