تاب آوری: بازتاب نظریه آشوب بر منظر اکولوژیک

مرتضی همتی¹

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری گرایش منظر، دانشگاه تهران

کد IOI مقاله : XYAK-ZEGDZ
محل انتشار : سومین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(3icsau.ir)
چکیده :
    چكيده سوانح طبیعی که همواره مانعی برای توسعه ی پایدار نظام های زیست انسانی به شمار می روند، با تغییراتی که در نظام های آب و هوایی کره ی زمین رخ داده است، در حال افزایش هستند. تجربه نشان داده است که هنوز بشر نتوانسته است به ابزاری برای پیش بینی دقیق کیفیت این پدیده ها دست یابد. این مخاطرات طبیعی می توانند در صورت فقدان زیرساخت های لازم منجر به فواجع عظیم بشری گردند. امروزه یکی از وظایفی که برای معماران منظر بر می شمرند رویارویی با خطرات و آسیب هایی است که قلمرو های انسانی را تهدید می نماید. نظریه آشوب می تواند راهبرد هایی برای مدیریت سیستم های تحت تنش ارائه دهد که موجب پایداری آن ها در برابر آسیب های وارد شده گردد. تاب آوری یا بازگشت پذیری، بازتاب راهبرد های مدیریتی نظریه آشوب در علم اکولوژی و مدیریت سیستم های زیستی است که با ارائه الگو هایی نو برای افزایش میزان سازگاری سیستم های زیستی به بازتعریف پایداری اکولوژیک پرداخته است. در این نوشتار ابتدا مبانی نظریه آشوب و تاثیر آن بر تصمیم های مدیریتی بیان می شود سپس بازتاب آن در پایداری اکولوژی و راهبرد های آن برای طراحی منظر تاب آور ارائه می گردد.

کلمات کلیدی : نظریه آشوب پایداری تاب آوری غیر تعادلی طراحی تطبیق پذیر