بررسی کاربرد مصالح «نی» و امکان توسعه آن در ساخت و سازهای بومی شمال ایران

بررسی کاربرد مصالح «نی» و امکان توسعه آن در ساخت و سازهای بومی شمال ایران

محمود فیض آبادی1 نازنین رضایی2

1) عضو هیئت علمی دانشکده معماری، شهرسازی و هنراسلامی، دانشگاه فردوسی مشهد-
2) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه فردوسی مشهد-

کد IOI مقاله : XYAK-ZEGZC
محل انتشار : سومین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(3icsau.ir)
چکیده :
    مطالعات چرخه عمر مصالح ساختمانی حاکی از آن است که فرایند انتقال مصالح از مبداً به محل ساخت، بیشترین انرژی را صرف می کند. بنابراین استفاده از مصالح بوم آورد، برای نیل به اهداف پایداری، ضرورتی انکارناپذیر است. معماران ایرانی از دیرباز به تامین مصالح ساختمانی از محیط طبیعی توجه و بدان باور داشته اند. "نی" از جمله مصالح گیاهیست که در بخش های مختلف ساختمان کاربرد داشته است. اما امروزه علیرغم وجود تالاب ها که محل اصلی رویش انواع نی بوده و پراکندگی مناسب آن ها در کشور، به کارگیری این مصالح طبیعی به دست فراموشی سپرده شده است. در نوشتار حاضر ضمن بررسی ویژگی های فیزیکی و مکانیکی مصالح "نی" و کاربرد آن در معماری بومی شمال ایران، به بررسی امکان توسعه استفاده از مصالح "نی" پرداخته می شود. نتایج پژوهش حاکی از اینست که این امر از طریق توسعه نیزارها به عنوان کارخانه های طبیعی تولید مصالح ساختمانی میسر می گردد. ویژگی های مطلوب مصالح "نی" آن را برای ساخت مسکن بومی در شمال ایران مناسب می سازد. پژوهش حاضر از نوع کیفی- تحلیلی بوده و به روش تحلیل و استدلال منطقی به بررسی امکان توسعه مصالح نی در ساخت و سازهای بومی شمال ایران پرداخته است.

کلمات کلیدی : مصالح "نی" ساخت و ساز بومی شمال ایران بامبو