بررسی تاثیر علوم رفتار شناسی در طراحی فضاهای آموزشی کودکان
بررسی تاثیر علوم رفتار شناسی در طراحی فضاهای آموزشی کودکان
محمد رضا مهدی نژاد1 شکیبا زارعی2 پرهام کلانی مقدم3
1) دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه بابل
2) دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه بابل
3) دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه بابل
کد IOI مقاله
:
XYAK-ZEHFC
محل انتشار :
سومین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(3icsau.ir)
چکیده :
چکیده
آیا معماران قادر هستند ساختمان هایی را طراحی کنند که کالبد آن به ارتقاء خلاقیت و کاهش ناهنجاری های اجتماعی و درونی افراد کمک کند؟ پاسخ به این سوال نیازمند درک صحیح عوامل تاثیر گذار بر موضوع، نظیرشناخت کاربران، ابعاد وجودی، نیازهای وی، شناخت محیط و... است تا ضمن سازماندهی و تجزیه و تحلیل اطلاعات مربوطه بتوان با شناخت فرهنگ کاربران و محیط فکری نو و راه حل متفاوت و مناسبی را عرضه نمود. امروزه فضاهای معماری خلاقانه بسیاری در جهت رشد و اعتلای دانش معماری و ارتباط آن با علوم رفتاری انسان خلق می شوند. فضاهایی که با در نظر گرفتن ادراک، احساس، ذهن، خودآگاهی، ناخودآگاهی وتجربه متفاوت انسان در رویایی با مکان طراحی می شوند. بنابراین شناخت معیارهای تاثیرگذار علوم رفتار شناسی در انسان امری ضروری می نماید. چرا که ارتباط تنگاتنگی با ادراک انسان از فضای معماری دارد. روان شناسی محيطی به احساس و درک انسان از محيط فيزيکی ، رفتار او در زمينه خاص، تاثير رفتار انسان بر محيط و مناسبت کلی رشد شرايط فيزيکی و اجتماعی حيات انسان می پردازد. در این پژوهش بررسی ابعاد مختلف ادراک و احساس انسان در حیطه علوم رفتارشناسی و ارتباط آن با طراحی فضاهای معماری مدنظر قرار گرفته است که با بهره گیری بیشتر از شناخت رفتار انسان در مواجهه با محیط و فضای معماری بتوان فضایی مطابق با نیازهای حسی، درونی، بیرونی، خودآگاه و ناخودآگاه طراحی کرد که منجر به بروز خلاقیت ها و استعدادها به خصوص در فضاهای ویژه آموزشی شود که در این راستا تاکید پژوهش بر روی گروه سنی کودکان متمرکز است تا بتوان بستر لازم برای شکوفایی استعدادها و خلاقیت ها در همان سالهای اولیه زندگی انسان با طراحی مناسب و صحیح پدید آورد.
کلمات کلیدی : واژگان کلیدی ادراک رفتار شناسی روان شناسی محيط محیط آموزشی کودک