معماری یازده بعدی: ابعاد بالاتر از فضا-زمان و چگونگی نمود آنها در معماری

معماری یازده بعدی: ابعاد بالاتر از فضا-زمان و چگونگی نمود آنها در معماری

مصلح احمدی1

1) دانشجوی کارشناسی ارشد گروه معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج

کد IOI مقاله : XYAK-ZFGCF
محل انتشار : سومین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(3icsau.ir)
چکیده :
    مقاله حاضر به بررسی مفاهیم در ابعاد فیزیکی بالاتر از ابعاد چهار گانه و تطبیق آن ها در معماری پرداخته است. جواب به این پرسش که چگونه می توان ابعاد فیزیکی بالاتر از چهار بعد (طول، عرض، ارتفاع و زمان) را در معماری متجلی کنیم را از طریق تطبیق مفاهیم موجود در یک نظریه فیزیکی نوین به معماری، جواب داده ام. در این راستا نظریه ای با نام "معماری یازده بعدی" را بیان کرده ام. معماری یازده بعدی تطبیق و تعمیم نظریه فیزیکی استرینگ در معماری و بسط نظریه کوبیسم می باشد. این معماری یک سازماندهی متعالی ابعاد فضایی بزرگ و مشخص (طول، عرض، ارتفاع) با بعد زمان است، که در درون خود آشفتگی های ابعاد در هم پیچیده فضایی کوچک و نامشخص را داراست، نمود این ابعاد درهم پیچیده به واسطه انجماد هر نقطه از فضا برای تشکیل فرم است. برای متجلی شدن ابعاد یازده گانه، علاوه بر گردش ناظر در اطراف بنا (که از نظریات معماری کوبیسم است)، باید به بنا نزدیک شد. در نتیجه می توان اینگونه بیان کرد که در این نظریه دو پارامتر قابل بررسی است، اول بدنه و اجزاء فرم و دوم ناظر و نقاط دید او. فرآیند پژوهش با استفاده از راهبرد پژوهش کیفی با رویکرد نظریه زمینه ای و مطالعات کتابخانه ای و مرور سابقه موضوع و بیانیه ها انجام گرفته است.

کلمات کلیدی : ابعاد فیزیکی در معماری نظریه ریسمان معماری کوبیسم معماری یازده بعدی