تاثیر فضای باز در گونه شناسی مجتمع های مسکونی

تاثیر فضای باز در گونه شناسی مجتمع های مسکونی

نیاز عظیمی1 ندا مسروری جنت2

1) 1- دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، گروه مهندسی معماری، تهران،
2) دانشجوی دکتری معماری، دانشگاه آزاد اسلامی, واحد تبریز، گروه مهندسی معماری، تهران، Architect

کد IOI مقاله : XYAK-ZGCCA
محل انتشار : سومین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(3icsau.ir)
چکیده :
    محدودیت¬های موجود در شهرهای بزرگ، منجر به گسترش ساخت مجتمع¬های مسکونی و کاهش سهم حیاط خصوصی در معماری معاصر گردیده است. فضای باز مسکونی علاوه بر تأمین نور و روشنایی فضاهای داخلی و تهویۀ طبیعی، به عنوان فرصتی برای ارتباط بیشتر با طبیعت و مکانی برای تعاملات اجتماعی است. با توجه به محدودیت فضای داخلی واحدهای مسکونی و سابقۀ سنتی حضور حیاط در زندگی ایرانی، فضای باز مجالی برای گسترش عملکرد فضای داخلی و رابطۀ آن با فضای بیرونی است. هدف از این پژوهش، شناخت فضای باز مجتمع¬های مسکونی و گونه¬شناسی آن¬ها به جهت تأکید بر نقش این فضا در برقراری روابط میان کاربران، ارتباط صحیح میان فضاهای بسته و باز بلوک¬های مسکونی و سایر ویژگی¬های فضایی، عملکردی و مدیریتی حاکم بر مجتمع¬های مسکونی می باشد. بنابراین با بررسی چند مجتمع مسکونی و دسته بندی گونه¬های متفاوت آن به شناخت بهتر فضاهای باز ، تاثیر قرارگیری آن¬ها و نیاز به به فضاهای باز طراحی شده در ساخت مجتمع¬های مسکونی می¬پردازیم. روش تحقیق کیفی کتابخانه¬ای¬، مشاهده میدانی و به صورت تحلیلی صورت گرفته است. بنابراین، بازنگری و شناخت وضع موجود فضای باز در چهار گونه¬ی پراکنده، خطی ، متمرکز و ترکیبی، زمینه¬ساز طراحی آگاهانه¬تر فضاهای باز مسکونی و خلق طیف گوناگونی از کیفیات و تنوع فضایی در آن¬ها خواهد بود.

کلمات کلیدی : فضای باز مجتمع مسکونی حیاط گونه شناسی مجتمع های مسکونی