تداوم هویت باغ ایرانی در منظر شهری
تداوم هویت باغ ایرانی در منظر شهری
محسن فیضی1 مهدی خاک زند2 مریم سادات نقیبی3 مهدی فتاحی4
1) استاد دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت ايران -
2) استادیار دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت ايران -
3) دانشجو ی کارشناسی ارشد دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت ايران -
4) دانشجو ی کارشناسی ارشد دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت ايران
کد IOI مقاله
:
XYAK-ZGCEG
محل انتشار :
سومین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(3icsau.ir)
چکیده :
در دورهی هخامنشيان و پس از آن در سرتاسر سرزمين ايران، تعداد بيشماري باغهاي بزرگ و باشكوه وجود داشته، چنان كه گزنفسون چندين بار به آنها اشاره نموده است .این باغات جدا از منظر طبیعی ،داراي منظر فرهنگی و معماري ایرانی میباشند. باغهاي ایرانی از منظر طبیعی، موجب زیباسازي محیط شهري و از منظر تاریخی و فرهنگی، موجب احیا هویت و فرهنگ ایرانی میباشد و با ترکیب عناصر جاندار طبیعی و بیجان عناصر انسان ساخت، جلوه بسیار زیبایی براي محیط شهري ایجاد میکند که نتیجهی آن سرزندگی است. با گذشت زمان و فرسایش باغ ها، رابطه بین باغهاي تاریخی و منظر شهري گسسته شده است. در ایران هنوز به اهمیت ساختاري باغهاي تاریخی و مرمت آنها پرداخته نشده است. این در حالی است که مرمت باغ در بسیاري از کشورهاي جهان به مراحل عملی رسیده و پشتوانه علمی بسیاري از گردهماییهاي بین المللی است. باغهاي تاریخی در فضاي شهري، با اتکا به عناصر و ارزشهاي فرهنگی-تاریخی، پایدار و ماندگار میشود. اصلی ترین عامل شکل دهی به فضاي شهر و منظر آن، مجموعه اي عناصر برگزیده طبیعی تاریخی میباشند. نوشته حاضر درصدد است بر پایه ی مطالعات تاریخی و بررسی اسناد و مدارك و مستندات و روش توصیفی و تحلیلی، با بررسی اهمیت باغهاي تاریخی در انتظام بخشی فضاهاي شهري، شناختی از عناصر هويت بخش آن ها در جهت حفظ هويت شهر به دست آورد.
کلمات کلیدی : عناصر باغ ايرانی منظر شهري هويت عوامل طبيعی