بازآفرینی باغ ایرانی، الگویی در پایداری پارک های شهری

افسون فروتن¹ امیر حسین عسکری² اردلان علیزاده³

1) دانشجو کارشناسی ارشد مهندسی طراحی محیط زیست دانشگاه آزاد اسلامی واحد
2) استادیار معماری – طراحی شهری دانشگاه آزاد اسلامی واحد استهبان ،
3) استادیار علوم باغبانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد استهبان

کد IOI مقاله : XYAK-ZGEGZ
محل انتشار : سومین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(3icsau.ir)
چکیده :
    در دوران قدیم، باغ ها نشان دهنده هویت شهر ها بودند، اما کم کم باغ ها جای خود را به پارک ها و فضا های باز شهری دادند. عملکرد این گونه فضا ها و پارک ها در ابتدا فقط تفریح و تفرج بوده و تنها دیدگاه طراحی هم، دیدگاه زیبایی شناسی بوده است. ولی به مرور در طی چند قرن، طراحی پارک هم به صورت مدرن درآمده به صورتی که امروزه پارک ها بخشی از محیط زیست طبیعی، شهری و نقطه پیوند انسان و طبیعت می باشند. در عصر حاضر، مفهوم پارک اهمیت بیشتری یافته و پارک ها در قالب پارک های صنعتی، فناوری، اکولوژیکی، پایدار و ... مشاهده می شوند. بازآفرینی باغ ایرانی در محیط زندگی انسان امروز در شهر های معاصر، هم می تواند محیطی پایدار را به وجود آورد که کمترین تاثیر مخرب را بر نسل های آینده داشته باشد و هم اینکه افراد و نسل های آتی با تاریخچه و تمدن دیرین خود آشنا می شوند. در این مقاله باغ ایرانی و ویژگی های پایداری آن برای بازآفرینی در محیط شهری در جهت رسیدن به پایداری در پارک ها بررسی شده است.

کلمات کلیدی : باغ ایرانی پایداری پارک پایدار پارک شهری