بررسی ماده 187 قانون مدنی

بررسی ماده 187 قانون مدنی

عماد صفایی1

1) دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق گرایش خصوصی دانشگاه بین المللی خلیج فارس

کد IOI مقاله : XYAZ-ZBAGZ
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی مدیریت و علوم اجتماعی(2icmsconf.com)
چکیده :
    قرارداد يك كلمه عربي – فارسي است . قرار عربي و داد فارسي است . قرارداد را مي توان هم به معني توافق كردن و توافق و تراضي و هم به معني عقد دانست . در مواد 10 و 280 و 975 قانون مدني قراداد به اين معاني آمده است . عقد كلمه ي عربي است . به معني بستن و گره زدن . وجه تسميه عقد به اين معاني ؛ اين است كه دو طرف معامله بر اثر توافق و تراضي با يكديگر ربط و ارتباط حقوقي و تعهدي با هم پيدا مي كنند . پس مي توان گفت كلمه قرارداد يك اسم عام است براي اين كه دو طرف عقد يا قرارداد بتوانند با رضایت قرارداد خود را ضمن آن و به اسم آن منعقد كنند.

کلمات کلیدی : قرارداد ُ عقد ُ ایقاع ُقانون مدنی ُ تعهد