اثربخشي گروه درماني شناختي بر سازگاري اجتماعي و خودكارآمدي در زندانيان اردبيل

محسن فکری شیران¹ توکل موسی زاده² رضا کاظمی³

1) کارشناس ارشد. دانشگاه آزاد اردبیل. ایران
2) عضو هییت علمی دانشگاه آزاد اردبیل.ایران
3) عضو هییت علمی دانشگاه آزاد اردبیل.ایران

کد IOI مقاله : XYAZ-ZBZFZ
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی مدیریت و علوم اجتماعی(2icmsconf.com)
چکیده :
    هدف مطالعه حاضر بررسی اثربخشي گروه درماني شناختي بر سازگاري اجتماعي و خودكارآمدي عمومی زندانيان اردبيل است. روش پژوهش آزمایشی با طرح پيش آزمون و پس آزمون با گروه كنترل مي باشد. جامعه آماري پژوهش كليه زندانی هاي شهر اردبيل (1200 =n) بودند که تعداد 40 نفر به روش نمونه تصادفی انتخاب و در دو گروه (گروه آزمایش 20 نفر و گروه کنترل 20 نفر) جایگزین شدند. بر روی گروه آزمایش مدت 12 جلسه 90 دقیقه ای گروه درمانی شناختی اجرا شد. برای گرد آوری اطلاعات از پرسشنامه سازگاري اجتماعي و خودكارآمدي عمومی استفاده شد. تحلیل داده ها با آزمون تحليل واريانس چندمتغيري صورت گرفت. یافته ها نشان داد گروه درماني شناختي تاثیر مثبت و معناداری بر افزایش سازگاري اجتماعي و خودكارآمدي عمومی زندانيان اردبيل داشت (01/0>P). این نتایج می تواند در افزایش سازگاری اجتماعی و خودکارآمدی عمومی زندانیان در محیط زندان و خارج از زندان برای کاهش مشکلات و هزینه های روانشناختی اداره و مددجویان از طریق مسئولان و کارشناسان روانشناسي به کار گرفته شود.

کلمات کلیدی : گروه درمانی شناختی سازگاری اجتماعی خودکارآمدی عمومی زندان