نقش واسطهای تفکرارجاعی در رابطه بین تمایزیافتگی و رضایت از زندگی
نقش واسطهای تفکرارجاعی در رابطه بین تمایزیافتگی و رضایت از زندگی
الهام شبانکاره مقدم1 فهیمه قایدی2
1) مدرس دانشگاه پیام نور اوز .
2) دانشگاه پیام نور اوز
کد IOI مقاله
:
XYAZ-ZBZHG
محل انتشار :
دومین کنفرانس بین المللی مدیریت و علوم اجتماعی(2icmsconf.com)
چکیده :
پژوش حاضر با هدف پیشبینی رضایت از زندگی بر اساس تمایز یافتگی خود با واسطهتفکرارجاعی در دانشجویان انجام شد. 335 نفر(164پسر و 176 دختر) از دانشجویان دانشگاه آزاد لار به روش خوشهای چند مرحلهای انتخاب شدند و پرسشنامههای تمایزیافتگی دریک (2011)، پرسشنامه رضایت از زندگی داینر (1985) و پرسشنامه تفکر ارجاعی ارینگ (2010) پاسخ دادند. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه به شیوه هم زمان مبتنی بر روش بارون و کنی (1986) نشان دادند که موقعیت من پیشبینی کننده مثبت رضایت از زندگی و همآمیختگی با دیگران پیشبینی کننده منفی رضایت از زندگی است. همچنین واکنش هیجانی، همآمیختگی با دیگران و گسلش عاطفی، پیشبینی کننده مثبت و موقعیت من پیشبینی کننده منفی تفکرارجاعی بودند. در نهایت تفکر ارجاعی، در رابطه بین تمایز یافتگی و رضایت از زندگی نقش واسطهای را ایفا کرد. به این ترتیب که موقعیت من و همآمیختگی با دیگران به واسطه تفکر ارجاعی به ترتیب پیشبینی کننده مثبت و منفی رضایت از زندگی بودند.
کلمات کلیدی : تمایزیافتگی تفکرارجاعی رضایت از زندگی