بررسی مختصات زبانی اشعار امیرمعزّی

رحیم عبداللهی¹ دکترجلیل تجلیل² دکترناصرالدین شاه حسینی³ علی بابازاده غفاربی⁴

1) دانشجوی دوره دکترای تخصصی دانشگاه آزاد اسلامی،واحد علوم وتحقیقات تهران،گروه زبان ادبیات فارسی،تهران،ایران
2) استاد دانشگاه تهران
3) استاد دانشگاه تهران
4) کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی

کد IOI مقاله : XYBA-ZHBFH
محل انتشار : سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در علوم انسانی(3mrhconf.com)
چکیده :
    مقالة حاضر با عنوان «بررسی مختصات زبانی اشعار امیرمعزّی» در حوزة شناخت و خوانش شعر این شاعر فراموش‌شده به رشتة تحریر درآمده است. امیرمعزّی، شاعر اواسط سدة پنجم و اوایل قرن ششم هجری است. اشعارش علاوه بر فصاحت و جزالت ؛ از حیث بررسی پیشرفت غزل¬سرایی و هم‌چنین اشتمال بر وقایع تاریخی و بررسی و تحلیل سبک‌شناسی عصرسلجوقی دارای اهمیت است. امیرمعزّی شاعری صاحب سبک بوده، اشعارش دال بر مهارت والای اوست. این مقاله در نظر دارد به بررسی کیفی و ویژگی‌های زبانی این شاعر بپردازد و با ارائة شواهد فراوان نشان دهد که داوری برخی از نقادان و محققان بخصوص متأخرین در مورد این شاعر چندان با واقعیتت همخوانی نداردو تحقیقات اخیر در مورد این شاعر و سبک وی سطحی بوده است. غالب محققان تأثیر چشمگیر امیرمعزّی را برسیرتطور و تحول قصیده به غزل نادیده گرفته-اند، امیرمعزّی را می¬توان به شهادت دیوانش یکی از بنیان‌گذاران غزل در ادب فارسی دانست. واژگان کلیدی: امیرمعزّی، سبک، ویژگی نحوی، ویژگی صرفی.

کلمات کلیدی : امیرمعزّی سبک ویژگی نحوی ویژگی صرفی