بررسی هنر آینه کاری در معماری اسلامی (با تاکید بر تفاوت کاربرد آن در اماکن مذهبی)

سعید مرادی¹ شکوفه شیخی²

1) عضو هیئت علمی دانشگاه رازی کرمانشاه
2) دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج

کد IOI مقاله : XYBB-ZHEDF
محل انتشار : سومین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و تکنولوژی(3rstconf.com)
چکیده :
    یکی از هنرهای ایرانی که در خدمت معماری است، هنر آینه کاری می باشد. این هنر سنتی، بیشتر در تزیینات داخلی امکان تاریخی، همچون کوشک باغ ها، خانه ها و بویژه بقاع متبرکه و اماکن مذهبی کاربرد دارد. در اینگونه بناها، با استفاده از قطعات کوچک آینه، فضایی روشن و پرتلالو رویایی در جهت اثبات پاکی و قداست روشنایی و با ارزش بودن محیط در فرهنگ ما شکل می گیرد. همچنین در آیین باستانی، آینه نمادی از اهورا مزدا و در هنر اسلامی، اندیشه عرفا و نیز در میان هنرمندان ایرانی، به عنوان پلی است که ساحت قدسی و قلمرو انسانی را به یکدیگر پیوند داده و موجب کیفیت معنوی فضا و تجسم عالم بالا با قرارگیری فرد در بنا می گردد. با بررسی کاربرد این هنر در بناهای مختلف، درمی یابیم که این هنر در بناهای مذهبی، و به اصطلاح در مساجد و بقاع متبرکه به صورتی متفاوت بکار گرفته می شود. این پژوهش سعی دارد، با بهره گیری از مطالعات کتابخانه ای، میدانی و استفاده از روش توصیفی - تحلیلی، با تاکید بر نقش هنر آینه کاری در تزیینات داخلی و آرایه بندی بنا، به ماهیت این هنر در معماری اسلامی پرداخته، و تفاوت کاربرد آن در بناهای مختلف را با ذکر علت بیان کند.

کلمات کلیدی : معماری اسلامی هنر آینه کاری بناهای مذهبی مساجد قطعات شکسته