نگاهی به برپایی مراسم «میر نوروزی» در آیینه ی ادب نظم پارسی

کامل سلیمانی¹ علی بابازاده غفاربی² شیرین حسینی³ سامان بی باک⁴

1) دانشجوی کارشناسی ارشد رشته کامپیوتر دانشگاه آزاد اسلامی واحد مهاباد
2) دبیر آموزش و پرورش شهرستان ارومیه
3) کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی
4) مدرس مجتمع غیرانتفاعی ساوجبلاغ و مدرس دانشگاه جامع علمی-کاربردی 3مهاباد

کد IOI مقاله : XYBB-ZHFBH
محل انتشار : سومین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و تکنولوژی(3rstconf.com)
چکیده :
    چکيده - این آیین ـ آیین برپایی مراسم «میرنوروزی» است که با نامهای گوناگون در سرتاسر ایران رایج بوده و هنوز نیز کم و بیش زنده است. بنابراین آیین، به هنگام نوروز، امیر یا حاکم یا پادشاه، به منظور دفع شر و رفع هر گونه بد آمده¬هایی که در سال جدید ممکن بود دچار آن شود، بر حسب ظاهر، از امیری یا پادشاهی خود، دست می¬کشید و به جای وی پادشاه موقت دیگری می¬نشاندند. این شخص در طی پنج روز نخستین از جشن نوروزی، حکومتی صوری می¬نمود و به عزل و نصب توقیف و زندانی و جریمه و مصادره¬ی اموال هر کسی که مایل بود، می¬پرداخت و پس از سپری شدن روزهای یاد شده، شاه موقت به قتل می¬رسید (قربانی می¬شد) و شهریار واقعی به مقر حکومت خود باز می¬گشت که در این مقاله سعی بر آن است که به این مراسم پرداخته شود.

کلمات کلیدی : ادبیات آیین میر نوروزی قربانی