اثر تنش خشکي و روش هاي مصرف باکتری های محرک رشد (PGPR) بر ميزان کاروتنوئيد و پرولین گياه دارويي بومادران (Achillea millefolium L.) در منطقه شهرري

اثر تنش خشکي و روش هاي مصرف باکتری های محرک رشد (PGPR) بر ميزان کاروتنوئيد و پرولین گياه دارويي بومادران (Achillea millefolium L.) در منطقه شهرري

احمد مير جليلي1 علیرضا پازکی2 ابوالفضل رشیدی اصل3

1) کارشناس ارشد کشاورزی گرایش زراعت دانشگاه آزاد اسلامی یادگار امام
2) استاد یار زراعت دانشگاه آزاد اسلامی یادگار امام
3) استاد یار زراعت دانشگاه آزاد اسلامی یادگار امام

کد IOI مقاله : XYBD-ZKDFZ
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و تکنولوژی(4rstconf.com)
چکیده :
    به منظور بررسی اثر تنش خشکي و روش هاي مصرف باکتری های محرک رشد (PGPR) برمیزان کاروتنوئيد و پرولین گياه دارويي بومادران (Achillea millefolium L.)، آزمایشی در فروردین 1393 در دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام خمینی (ره) شهر ری انجام پذیرفت. این آزمایش به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی باسه تکرار به اجرا در آمد. عوامل آزمایشی شامل دورهای آبیاری به عنوان عامل اصلی در سه سطح آبیاری در50 ، 90 و 130 میلی متر تبخیر از تشتک تبخیر کلاس A و روش های مختلف کاربرد باکتری های محرک رشد (PGPR) شامل عدم کاربرد باکتری، کاربرد ریشه مال باکتری، کاربرد باکتری در آب آبیاری و کاربرد ریشه مال+ کاربرد باکتری در آب آبیاری به عنوان عامل فرعی در نظر گرفته شدند. نتایج به دست آمده نشان داد که اثر ساده تنش خشکي و باکتري هاي محرک رشد مورد آزمون معني دار و فقط اثر متقابل پرولین معني دار گرديد. در اين شرايط تنش خشکی سبب کاهش کاروتنوئيد و افزايش پرولین گرديد. بعلاوه، گیاهان تیمارشده با باکتری های محرک رشد، نسبت به گیاهانی که در آنها این باکتری ها به کار نرفته بود، دارای محتوي کاروتنوئيد بيشتر و پرولین کمتري بودند. به صورتي که بالاترين ميزان کاروتنوئيد ها (1333/2 ميلي گرم بر گرم وزن تر) در شرايط عدم تنش و کاربرد ریشه مال باکتری و بيشترين مقدار پرولین (8467/4 ميلي گرم بر گرم وزن تر) در شرايط تنش کم آبي شديد و عدم مصرف باکتري حاصل گرديد.

کلمات کلیدی : بومادران تنش خشکی باکتری های محرک رشد کاروتنوئيد و پرولین