بررسى آغاز دوران پست مدرن در ايران و غرب
بررسى آغاز دوران پست مدرن در ايران و غرب
مهیار قنبرگنبدی1
1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک،اراک،ایران
کد IOI مقاله
:
XYBD-ZKFBB
محل انتشار :
چهارمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و تکنولوژی(4rstconf.com)
چکیده :
پست مدرنيسم نامى است كه نخست در معمارى دهه ى٦٠ مورد توجه قرار گرفت و سپس به رشته هاى ديگر هنرى تسرّى يافت. اين اصطلاح عموماً بر اشكالى فرهنگى دلالت دارد؛ اشكالى كه مشخصه ى بارز آنها همسويى و تلفيق هنر عامه پسند و رسمى است.
پست مدرنيسم به معناى دقيق كلمه يك مكتب فكرى نيست؛ همچنين جنبش فكرى يكپارچه اى هم نيست كه هدف يا زاويه ديد مشخصى داشته باشد، به هيچ عنوان آنرا نمى توان و نبايد با مدرنيسم مقايسه كرد. به نظر ميرسد كه پست مدرنيسم واكنش به برخى ممانعات هاى مدرنيستى باشد.
هدف از این مقاله این است که بتوان با یک روش تفسیری تاریخى و با استفاده از منابع کتابخانه ای اوضاع اجتماعی و سیاسی دهه ی ۴۰و۵۰ خورشیدی (60-70 میلادی )و نحوه پيدايش هنر پست مدرن در ایران وغرب بررسى شود.
در ابتدا به اوضاع اجتماعی و سیاسی، نظریه ها و دیدگاه های روشنفکران آن دوره در ايران و غرب پرداخته ميشود و چگونگی پیدایش هنر پست مدرن را در هر دو مکان بررسی کرده و درنهايت نوع رابطه پست مدرن ایرانی و پست مدرن غربی تفصیل می شود و نتيجه گيرى مي شود كه آيا پست مدرن ايرانى تحت تاثير از پست مدرن غرب مي باشد؟
اگر معماری پست مدرن ایران بر گرفته از هنر پست مدرن غرب نیست پس معماری پست مدرن ایران بدلیل اوضاع سیاسی و اجتماعی حاکم بر آن دوران ایران صورت گرفته است؟
کلمات کلیدی : پست مدرن غرب پست مدرن ايرانى پست مدرنیته معمارى پهلوى دوم