استاندارد بین المللی گزارشگری مالی اجاره های سرمایه ای (IFRS) 16 جایگزین استاندارد بین المللی حسابداری اجاره های سرمایه ای (IAS) 17 و مقایسه با ایران

استاندارد بین المللی گزارشگری مالی اجاره های سرمایه ای (IFRS) 16 جایگزین استاندارد بین المللی حسابداری اجاره های سرمایه ای (IAS) 17 و مقایسه با ایران

محمدرضا شورورزی1 فاطمه یاری2 عباس عنایتی زاده3

1) دانشیار گروه حسابداری، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران
2) دانشجوی دکتری حسابداری، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران
3) دانشجوی دکتری حسابداری، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران

کد IOI مقاله : XYBE-ZKGDZ
محل انتشار : پنجمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در مدیریت، اقتصاد و حسابداری(5meaconf.com)
چکیده :
    طبق استاندارد بین المللی حسابداری اجاره های سرمایه ای و استاندارد حسابداری شماره 21 ایران یک اجاره باید زمانی به عنوان دارایی و بدهی سرمایه ایی گرددکه به موجب آن عمده مزایا و مخاطرات مالکیت به اجاره کننده منتقل می شود. هدف این مقاله این است که بیان کند استاندارد بین المللی گزارشگری مالی اجاره های سرمایه ای ، جایگزین استاندارد بین المللی حسابداری اجاره های سرمایه ای شده است، و استاندارد بین المللی گزارشگری مالی اجاره های سرمایه ای مشخص می‌کند که گزارشگر IFRS چگونه به شناسایی، سنجش و ارائه و افشای اجاره‌ها خواهد پرداخت. این استاندارد مدل حسابداری تک مستاجر را ارائه می‌کند که از مستأجرین می‌خواهد تا دارایی‌ها و بدهی‌های تمامی اجاره‌ها را شناسایی کنند، مگر آنکه مدت اجاره 12 ماه یا کمتر باشد یا دارایی اصلی ارزش پایینی داشته باشد. موجران همچنان اجاره‌ها را به مثابه عملیاتی یا تأمین مالی طبقه بندی می‌کنند. پیشنهاد می گردد شرکتها ارزش منصفانه همه دارایی ها و بدهی های موجود در قرارداد اجاره را در ترازنامه گزارش کنند.

کلمات کلیدی : استانداردهای حسابداری بین الملل اجاره سرمایه ای گزارشگری مالی