بررسی اثر جیره حاوی پريبیوتیک میتو MHF-Y و دوره های گرسنگی بر رشد جبرانی، بازماندگی و برخي پارامترهاي خوني کپور معمولی (Cyprinus carpio)
بررسی اثر جیره حاوی پريبیوتیک میتو MHF-Y و دوره های گرسنگی بر رشد جبرانی، بازماندگی و برخي پارامترهاي خوني کپور معمولی (Cyprinus carpio)
مهدیسا اسدی1 معصومه بحر کاظمی2 مسعود هدايتي فرد3 جابر نیکبخش4
1) کارشناس ارشد تکثیر و پرورش آبزیان- دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر
2) استادیار گروه شیلات- دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر
3) استادیار گروه شیلات- دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر
4) کارشناس ارشد تکثیر و پرورش آبزیان- دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر
کد IOI مقاله
:
XYBF-ZKKCZ
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در علوم کشاورزی و محیط زیست(aseconf.com)
چکیده :
این تحقیق به منظور بررسی اثرات پريبيوتيك میتو در رژیم غذایی بچه ماهیان کپور معمولی (Cyprinus carpio) جهت رشد جبرانی آنها بعد از یک هفته گرسنگی انجام شد. بدین منظور از 300 عدد بچه ماهی با میانگین وزن 05/0±5/4 گرم استفاده شد. آزمایش شامل 3 تیمار بود. گروه شاهد که هیچ دوره گرسنگی را تجربه نکرد و در تمام طول تحقیق (60روز) با غذای فاقد پريبيوتيك تغذیه شد (تیمار اول) و تیمار دوم و سوم که هر دو مدت یک هفته گرسنگی را تجربه کردند. اما تیمار دوم بعد از گرسنگی با غذای حاوی 2 گرم پريبيوتيك میتو در هر كيلوگرم جيره تغذیه شد. نتایج حاصل نشان داد که بیشترین افزایش وزن و طول در گروه شاهد مشاهده شد و پس از آن بیشترین مقدار مربوط به تیمار دوم بود. بیشترین نرخ رشد ویژه نیز به ترتیب مربوط به تیمار شاهد (00/0±81/0 درصد در روز)، و سپس تیمار دوم (01/0±57/0 درصد در روز) بود. بیشترین ميزان فاکتور وضعیت (11/0±80/1) مربوط به تیمار سوم بود، البته اختلاف بين گروه شاهد و تیمار دوم از اين حيث معنی دار نبود (05/0P>). کم ترین ضریب تبدیل غذایی (02/0±26/2 و 10/0±59/2) و بیشترین ميزان نسبت کارایی پروتئین (01/0±38/1 و 04/0±20/1) به ترتیب مربوط به تیمار شاهد و سپس تیمار دوم بود. در ارتباط با پارامترهای خونی، در تعداد گلبول های قرمز بین سه تیمار اختلاف معنی داري مشاهده نشد (05/0P>). بیشترین ميزان هموگلوبین و هماتوکریت به ترتيب در تیمار سوم و گروه شاهد مشاهده شد. همچنین بیشترین تعداد گلبول سفید (600±13800 عدد در هر ميلي متر مكعب) در تیمار دوم مشاهده شد. در شمارش افتراقی گلبول های سفید نیز در تعداد بازوفیل، ائوزینوفیل و مونوسیت تفاوت بین تیمارها معنی دار نبود. بيشترين ميزان لنفوسيت (00/1±59/77 درصد) در تيمار دو و كم ترين ميزان آن (57/0±33/74 درصد) در گروه شاهد مشاهده شد. بر اساس نتایج حاصل اگرچه افزودن دو درصد پريبيوتيك میتو نتوانست میزان رشد در بچه ماهیان را به اندازه گروه شاهد افزایش دهد، اما در مقایسه با گروه سوم که غذای فاقد پريبيوتيك را بعد از دوره گرسنگی دریافت کرده بود، توانست نتایج مطلوب تری را در زمینه رشد حاصل کند، بویژه اینکه از نظر افزایش میزان ایمنی بدن، بهترین نتیجه در تیمار دوم مشاهده شد.
کلمات کلیدی : کپور معمولی پريبيوتيك میتو رشد جبرانی پارامتر های خونی