Reviews on principles and system of rural development in Iran

Reviews on principles and system of rural development in Iran

ناصر شفیعی ثابت1 نگین سادات میرواحدی2

1) استادیار گروه جغرافیا دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران-
2) دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی ،دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران-

کد IOI مقاله : XYBF-ZKKHF
محل انتشار : کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در علوم کشاورزی و محیط زیست(aseconf.com)
چکیده :
    توسعه روستایی بخش مهمی از فرایند توسعه ملی به ویژه در کشورهای در حال توسعه را به خود اختصاص می دهد امروزه در کشورهای کم درآمد، توسعه روستایی به عنوان یک رویکرد غالب در فرآیند توسعه ملی، پذیرفته شده است، به ویژه آنکه در بیشتر این کشورها، جمعیت غالب مردم، هنوز در روستاها زندگی می کنند و ارتقای وضعیت زندگی این گروه امری پذیرفته شده در چنین کشورهایی است . بر آن شده ایم تا اصول و نظام حاکم بر توسعه روستایی را در ایران در طی سالیان بررسی کنیم. روش تحقیق در این پژوهش، توصیفی – تحلیلی بوده است. یافته ها حاکی از آن است که به تناسب کاهش نرخ رشد جمعیت روستایی، سهم آن از جمعیت کل کشور نیز در حال کاهش است. نسبت باسوادی در جامعه روستایی روبه رشد است، به طوری که این نسبت از 1/51 درصد در سال 1345 به 75 درصد در سال 1385 رسیده است. . طی دوره های مختلف، اکثر متغیرهای بهداشتی رو به رشد بوده است. نسبت جمعیت فعال از جمعیت 10 ساله و بالاتر رو به کاهش بوده و از 5/48 درصد در سال 1335 به 6/37 درصد در سال 1375 کاهش یافته، لیکن با روندی به 2/38 درصد در سال 1390 رسیده است. بهره مندی روستاهای کشور از خدمات زیرساختی و روساختی طی سال های 1365 تا 1375 رشد قابل توجهی داشته است. نسبت جمعیت شاغل به کل جمعیت روستایی نیز از سال 1345 تا 1365 رو به کاهش نهاده، ولی در دوره ی بعدی با روندی رو به افزایش در سال 1365 به 6/25 درصد در سال 1390 رسیده است. علی رغم تاکید برنامه های اخیر بر توسعه ی هماهنگ و موزون، نگرش فیزیکی بر توسعه روستایی غلبه داشته است. ارایه ی خدمات زیرساختی در روستاها در مقایسه با سایر اهداف پیش بینی شده در زمینه عمران روستایی موفقیت آمیزتر بوده است.

کلمات کلیدی : توسعه توسعه روستایی توسعه روستایی در ایران