تأثیر فاصله ردیف و ژنوتیپ روی عملکرد ساقه اصلی و شاخه در سویا

تأثیر فاصله ردیف و ژنوتیپ روی عملکرد ساقه اصلی و شاخه در سویا

اسماعیل گلچین1 قربان خدابین2 ناصر لطیفی3 افشین سلطانی4

1) کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
2) مسئول مکاتبه.کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
3) استاد گروه زراعت دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
4) استاد گروه زراعت دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

کد IOI مقاله : XYBF-ZKKZF
محل انتشار : کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در علوم کشاورزی و محیط زیست(aseconf.com)
چکیده :
    با توجه به اینکه اطلاعات کمی درباره تفاوت ارقام در توانایی برای تخصیص عملکرد دانه بین ساقه اصلی و شاخه در واکنش به فواصل مختلف کاشت وجود دارد، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک کامل تصادفی در چهار تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان طی سال زراعی 1388 اجرا گردید. فاکتور اول شامل سه رقم (ویلیامز، دی پی ایکس و سحر) و فاکتور دوم شامل چهار فاصله کاشت (20، 45، 70 و 95 سانتیمتر) بود. در این آزمایش عملکرد دانه در واحد سطح، اجزای عملکرد (تعداد غلاف، تعداد دانه در غلاف و وزن هزار دانه) در ساقه و شاخه و عملکرد دانه اندازه گیری شدند. در کلیه ارقام با افزایش فاصله بین ردیف از سهم ساقه اصلی در عملکرد دانه کاسته شد و بر سهم شاخه‌ها افزوده شد به گونه‌ای که بیشترین سهم ساقه اصلی (97/24 درصد) و کمترین سهم شاخه در عملکرد دانه (2/66 درصد) در رقم ویلیامز با فاصله بین ردیف20 سانتیمتر بدست آمد و همچنین کمترین سهم ساقه اصلی (55/11درصد) و بیشترین سهم شاخه (44/89درصد) در عملکرد دانه در رقم سحر با فاصله بین ردیف 95 سانتیمتر بدست آمد. بیشترین عملکرد دانه در فاصله بین ردیف 20 سانتیمتر بدست آمد و رقم ویلیامز به علت تخصیص بیبشتر مواد فتوسنتزی به ساقه، داشتن تعداد غلاف، تعداد دانه در غلاف و وزن هزار دانه بیشتر در ساقه ، دارای بیشترین عملکرد دانه (4827/08 کیلوگرم در هکتار) در کشت تابستانه بود.

کلمات کلیدی : ارقام سویا فاصله بین ردیف ساقه اصلی شاخه عملکرد دانه