تحلیل شاخص توسعه یافتگی شهرهای استان گیلان با استفاده از مدل Vikor
تحلیل شاخص توسعه یافتگی شهرهای استان گیلان با استفاده از مدل Vikor
جمشید رحمانی1
1) دانش آموخته کارشناسی ارشد شهرسازی، گرایش برنامه¬ریزی منطقه¬ای دانشگاه گیلان
کد IOI مقاله
:
XYBG-AZAFB
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی نخبگان عمران، معماری و شهرسازی(cau2016.com)
چکیده :
توجه به توسعه فیزیکی شهری، به عنوان یک ضرورت اساسی در برنامه ریزی منطقه ای، حاکی از اهمیت این موضوع در تقویت جبهه های فرهنگی، اجتماعی و کالبدی شهر دارد. در ایران یکی از موارد مهم فرایند شهرنشینی، گسترش سریع فیزیکی شهرهای آن است. افزایش بی رویه شهرها و رشد ناموزون آن ها به دلیل مهاجرت های بی رویه و افزایش جمعیت، یکی از مشکلات اساسی شبکه شهری کشور است. هدف این پژوهش سنجش درجه توسعه یافتگی در توزیع جمعیت شهرستان¬های استان گیلان جهت پایدار ساختن آنها از لحاظ 28 شاخص مختلف توسعه پایدار در ابعاد اقتصادی، زیست محیطی، اجتماعی و کالبدی نهادی است. بدین منظور جهت دستیابی به این هدف در چارچوب روش توصیفی ـ تحلیلی از منابع اسنادی و بهره¬گیری از مدل¬VIKOR استفاده شده است. براي ارزيابي سطوح پايداري شهرها، تحليل نابرابري¬ها از مدل كمي امتیاز استاندارد شده و سپس شاخص¬های مورد نظر از طریق مدل AHP وزن¬دهی شدند و از طریق مدل تصمیم¬گیری چند معیاره VIKOR، 16 شهر استان گیلان از لحاظ پایداری رتبه¬بندی شدند. به منظور بررسی نابرابری شاخص¬های مورد نظر از مدل ضریب پراکندگی (CV) استفاده شد. نتایج حاصل از مدل ماتریس استاندارد شده نشان می¬دهد در مجموع شاخص¬های تلفیقی ضريب پايداري بين شهرها متفاوت بوده است به طوري که 27 درصد شهرها در گروه پايدار، 50 درصد شهرها درگروه نیمه پایدار و 22 درصد شهرها در گروه ناپایدار قرار دارند. شهر رشت با مقدار 0.00 به عنوان پایدارترین شهر معرفی شد و شهر شفت با مقدار 1.00 به عنوان ناپایدارترین شهر جهت اولویت پایداری قرار گرفت. همچنین نتایج حاصل از ضریب پراکندگی نشان می¬دهد بیشترین نابرابری در شاخص¬های مورد بحث در 16 شهر استان گیلان مربوط به شاخص-های بعد زیست محیطی است .
کلمات کلیدی : واژههاي كليدي توسعه یافتگی شاخص vikor استان گیلان